“Bir saatini boşa harcamaya cesaret eden bir adam, hayatın değerini keşfetmemiştir.”

Bu söz, Darwin'in zamanın değerine ilişkin tutumunu veciz biçimde özetliyor. Darwin için yaşam, sürekli gözlem, düşünme ve üretimle anlam kazanıyordu; zamanı savurganca kullanmayı ise hayatın kısıtlı ve değerli olduğunu kavrayamamakla ilişkilendiriyor. Bu bakış, onun kendi çalışma disipliniyle de uyumludur. Bilimsel araştırmaları boyunca yıllarca sabırla veri toplamış, deneyler yapmış ve yazışmalarla görüşlerini olgunlaştırmıştır.

Ancak söz aynı zamanda, yalnızca çok çalışmayı öven basit bir öğütten daha derin bir anlam taşır. "Hayatın değerini keşfetmek", insanın varoluşunu rastgele bir süreç olarak değil, sınırlı bir sürede anlam ve iz bırakma fırsatı olarak görmesi demektir. Bu yüzden bilinçsizce harcanan bir saat, Darwin'in gözünde kaybedilen yalnızca süre değil, o sürede yapılabileceklerden vazgeçmektir.

Bugünün okuruna bu söz, zamanı nasıl kullandığımızın değerlerimizle ve hayata ne anlam yüklediğimizle bağlantılı olduğunu hatırlatıyor. Aynı zamanda, bazen dinlenmek ya da hiçbir şey yapmamak gibi görünen anların da kişisel değer taşıyabileceğini düşünerek, sözü katı bir üretkenlik talimatı yerine bilinçli yaşama çağrısı olarak okumak daha dengeli olabilir.

Bu söz, 1887'de yayımlanan The Life and Letters of Charles Darwin adlı eserin birinci cildinde, "The Voyage" bölümünde yer alan ve Darwin'in kız kardeşi Susan Elizabeth Darwin'e 4 Ağustos 1836'da yazdığı mektuptan alınmıştır. Darwin, HMS Beagle yolculuğunun sonlarına doğru bu mektubu yazmıştır.