“Sık sık kendimi Darwin'in, bir insanın dostluklarının süresinin onun değerinin en iyi ölçülerinden biri olduğuna dair sözüne dönerken buluyorum.”

Bu söz, insanın değerinin en güvenilir göstergelerinden birinin dostluklarının uzun ömürlü olması olduğunu ifade eder. Darwin'e göre bir kişinin karakteri, geçici kazanımlar, unvanlar ya da anlık başarılar üzerinden değil, ilişkilerinin zaman içindeki sürekliliği üzerinden ölçülür. Uzun süreli dostluk, sadakat, güven, sabır ve karşılıklı anlayış gibi niteliklerin somut bir kanıtıdır.

Darwin'in bu düşünceye dönme ihtiyacı hissetmesi, onun da dostluk ilişkilerini yaşamının ahlaki ve duygusal merkezine yerleştirdiğini gösterir. Bilimsel başarıları ne kadar büyük olursa olsun, insanın esas değerinin kişiler arası bağlarda aranması gerektiğini vurgular. Dostlukların süresi, çıkar ilişkilerinden arınmış, zor zamanlarda da ayakta kalmış gerçek bağların varlığına işaret eder.

Bu söz bugün hâlâ geçerliliğini korur. Hızlı tüketilen ilişkiler, yüzeysel bağlantılar ve sürekli değişen toplumsal koşullar içinde, uzun soluklu dostluklar insanın ne kadar güvenilir ve derin bir karaktere sahip olduğunu gösteren ender ölçütlerden biri olmaya devam eder.