“Keder hiçbir kırık kemiği onarmaz ve iyi insanlar pek az bulunduğundan, benim dediğim şudur: onlardan en iyi şekilde yararlanın.”

Bu cümle, Dickens'ın halk ağzıyla yazılmış diyaloglarında sıkça görülen pragmatik ve dünyevi bir bakış açısını yansıtır. Konuşmacı, kederin somut sorunları çözmediğini, yas tutmanın ya da üzülmenin hiçbir yaraya merhem olmadığını söyler. Ardından "iyi insanların pek az bulunduğu" düşüncesiyle, böyle insanlarla karşılaşıldığında onlardan en iyi şekilde yararlanmak gerektiği sonucuna varır.

İfade, dönemin alt sınıflarına özgü bir hayatta kalma anlayışını yansıtır. Duygusal acıya kapılmak yerine eldeki nadir imkânları değerlendirmek, zor koşullarda yaşayan insanların pratik bilgeliğidir. "Yararlanmak" ifadesi ahlaki bir bencillikten çok, sınırlı kaynakların ve az bulunan iyi niyetli insanların kıymetini bilme gerekliliğine işaret eder.

Dickens bu tür karakter ağızlarını kullanarak toplumsal sınıflar arasındaki dil farklılıklarını da yansıtır. Konuşmacının kullandığı bozuk gramer ve halk deyişleri, yazarın toplumun alt kesimlerine duyduğu ilgiyi ve onları olduğu gibi resmetme çabasını gösterir. Bu yaklaşım, Viktorya dönemi İngiltere'sinin yoksul ve emekçi sınıflarının sesine edebiyatta yer açma projesinin bir parçasıdır.

Bu söz, Dickens'ın 1836'da yayımlanan Sketches by Boz adlı eserinin 'Scenes' bölümündeki 'Gin-Shops' başlıklı yazıdan alınmıştır. Bu bölümde yazar, Londra'daki içki dükkânlarını ve buralara gelen müşterileri gözlemleyerek anlatır. Alıntı, bu mekânlarda bulunan halktan bir kişinin ağzından, dönemin alt sınıf konuşma biçimini yansıtan diyalektle verilmiştir.