“Kötü adamların yüzünüze bakmadığı hakkında söylenen çok miktarda saçmalık duydum. Bu yaygın fikre güvenmeyin. Sahtekârlık, eğer çıkarı varsa haftanın her günü dürüstlüğü bakışlarıyla alt eder, yüzünü kızartmadan gözünün içine bakar.”

Dickens bu sözde, insanların yalanı ya da kötülüğü yüz ifadesinden ve göz temasından anlayabileceğine dair basmakalıp inancı eleştirir. Ona göre dürüst olmayan kişiler, utanma belirtisi göstermeden insanların gözünün içine bakabilir; çünkü çıkarları söz konusu olduğunda sahtekârlık, dürüstlükten daha özgüvenli ve soğukkanlı davranabilir. Göz temasından ahlaki sonuç çıkarmak bu yüzden yanıltıcıdır.

Sözde geçen "stare honesty out of countenance" ifadesi, sahtekârın dürüst kişiyi bakışlarıyla rahatsız edecek, hatta utandıracak kadar pervasız olduğunu ima eder. Dickens, insan doğasına ilişkin iyimser varsayımları sarsarak, kötülüğün dış görünüşte fark edilebilir bir işaret taşımadığını söyler.

Bu düşünce, Dickens'ın romanlarındaki karakter çeşitliliğiyle de uyumludur; onun metinlerinde saygın görünümlü ama ahlaken çürümüş pek çok karakter yer alır. Günümüzde de bu söz, insanları yüz ifadesine veya beden diline göre yargılamanın ne kadar kolay yanıltabileceğini hatırlatan pratik bir uyarı niteliği taşır.

Söz, Dickens'ın 1859'da yayımlanan kısa romanı "Hunted Down"da yer alır ve anlatıcının karakterlerden birine ilişkin gözlemlerinde geçer.