“Bach'ın yaşam eseri hakkında söyleyeceklerim: Dinlemek, çalmak, sevmek, saygı duymak ve – çeneyi kapalı tutmak!”

Einstein bu sözünde müziğe, özellikle de Bach'ın eserlerine duyduğu derin hayranlığı dile getiriyor. Ona göre Bach'ın müziği, sözlü anlatımın ve analitik yorumların ötesinde bir deneyimdir. Dinlemek, çalmak, sevmek ve saygı duymak gibi eylemler, bu müziğin insan üzerindeki etkisini anlamanın gerçek yollarıdır. "Çeneyi kapalı tutmak" ifadesi ise bir anlamda, büyük sanat eserleri karşısında sözün yetersiz kaldığını, hatta gereksiz yorumların eserin büyüsünü bozabileceğini ima eder.

Bu yaklaşım, Einstein'ın bilime olduğu kadar sanata da büyük bir ciddiyetle yaklaştığını gösterir. Kendisi iyi bir amatör kemancıydı ve müziği düşünsel hayatının bir parçası olarak görürdü. Müziğin, evrenin matematiksel düzenini ve güzelliğini dolaysız biçimde hissettirdiğini düşünürdü. Bach'ın yapıtlarındaki matematiksel denge ve derin duygu, Einstein'ın evren anlayışıyla da örtüşür.

Bugünün okuru için bu söz, sanat karşısında alçakgönüllülüğü hatırlatır. Her şeyin yorumlandığı, analiz edildiği bir çağda bazen bir eserin karşısında sessiz kalıp yalnızca onu deneyimlemenin değerine işaret eder.

Einstein, 24 Mart 1928 tarihli Reclams Universum dergisinin Bach hakkındaki bir sorusuna verdiği kısa yanıtta bu cümleyi söylemiştir. Söz, Ze'ev Rosenkranz'ın "The Einstein Scrapbook" adlı kitabında belgelenmiştir.