“Ben Spinoza'nın Tanrısı'na, yani var olanların yasal uyumunda kendini açığa vuran Tanrı'ya inanırım; insanların kaderleri ve eylemleriyle ilgilenen bir Tanrı'ya değil.”

Einstein bu sözüyle, evrenin düzeninde ve doğa yasalarında kendini gösteren bir Tanrı anlayışını benimsediğini ifade eder. Hollandalı filozof Baruch Spinoza'nın görüşüne atıfta bulunarak, Tanrı'yı kişisel olmayan, doğanın kendisiyle özdeş bir bütünlük olarak gördüğünü açıklar. Bu anlayışta Tanrı, evrenin akılcı ve yasal düzeninin ta kendisidir.

Buna karşılık Einstein, insan işlerine karışan, dua edenleri işiten, ödül ve ceza veren kişisel bir Tanrı fikrini reddeder. Ona göre evren, keyfi müdahalelerle değil, keşfedilebilir yasalarla işler. Bu bakış, bilimsel dünya görüşüyle dinsel duyarlılığın özgün bir bileşimi olarak değerlendirilebilir.

Günümüzde söz, bilimin ve geleneksel teizmin sıklıkla karşı karşıya getirildiği tartışmalarda, inancın mutlaka dogmatik bir biçim alması gerekmediğini gösteren bir örnek olarak sıklıkla anılır.

Bu ifade, Einstein'ın din ve bilim üzerine yaptığı açıklamalardan biri olarak Arnold V. Lesikar'ın 'Einstein: Science and Religion' adlı metninde alıntılanmıştır. Einstein benzer düşüncelerini 1920'lerden itibaren çeşitli yazı ve röportajlarında dile getirmiştir.