“Birisi müzik eşliğinde hizada yürümekten zevk alıyorsa, onu zaten küçümserim; çünkü beynini ancak bir yanlışlık sonucu almıştır; bir omurilik yeterli olurdu.”

Einstein bu sözünde militarist ritüellere, özellikle de askeri yürüyüş düzenine ve bunun yarattığı kolektif coşkuya yönelik güçlü bir eleştiri yapar. "Müzik eşliğinde hizada yürümek" ifadesi, bireyin kendi aklını ve iradesini askıya alıp sürüye katılmasını simgeler. Ona göre bu davranış, insanı insan yapan en önemli yeti olan düşünme kapasitesinin gereksiz hale getirildiği bir durumu yansıtır.

Einstein, Nazi Almanyası'nın yükselişine tanıklık etmiş ve militarizmin toplumları nasıl felakete sürüklediğini görmüş biriydi. Bu söz, onun bireysel akla ve özgür düşünceye duyduğu derin inancı da ortaya koyar. Hizada yürüyen insan, sorgulamayan, yönlendirilen insandır; bu da Einstein'a göre insan onuruna aykırıdır.

Sert üslubu dikkat çekse de söz, körü körüne itaatin ve kolektif coşkunun tehlikelerine karşı bir uyarı niteliğindedir. Bugün de otoriter kitle hareketleri, militarist gösteriler ve düşünmeyi devre dışı bırakan grup aidiyetleri karşısında bu eleştiri anlamını korur.

Einstein bu satırları, 1931'de New York'ta yayımlanan "Living Philosophies" dizisi için yazdığı "Wie ich die Welt sehe" (Dünyayı Nasıl Görüyorum) başlıklı denemesinde kaleme almıştır.