“Organize güce karşı yalnızca organize güç vardır; ne kadar üzücü bulsam da başka bir çare görmüyorum.”

Einstein bu sözüyle, bireysel iyi niyetin ya da dağınık direnişin, örgütlü ve kurumsallaşmış bir güç karşısında etkisiz kalacağını savunur. Ona göre baskı, zulüm veya haksızlık üreten yapılar sistemli bir biçimde çalıştığı için, bunlara karşı çıkacak olanların da aynı ölçüde örgütlü, planlı ve kolektif bir güç oluşturması gerekir. Sözün içindeki "üzücü bulsam da" ifadesi önemlidir; çünkü Einstein iktidar ve çatışma fikrinden hoşlanmayan, barışçıl bir dünya görüşüne sahip bir düşünürdür. Buna rağmen gerçekçi bir gözlem yaparak, haksız bir düzene karşı yalnızca ahlaki itirazın yetmeyeceğini, örgütlü bir karşı gücün zorunlu olduğunu belirtir.

Bu söz, toplumsal mücadeleler açısından bakıldığında işçi hareketlerinden sivil haklar mücadelelerine kadar birçok deneyimi özetleyen bir ilke gibidir. Bugün de okuyucuya, değişim isteyen insanların bireysel tepkilerle yetinmeyip dayanışma ve örgütlenme içinde hareket etmesi gerektiğini, ancak bu yöntemin de çatışma riski taşıdığını ve bu yüzden dikkatli olunması gerektiğini hatırlatır. Einstein'ın burada güç kullanımını yüceltmediği, aksine zorunluluktan söz ettiği görülür; bu da sözü daha çok bir uyarı ve strateji tespiti niteliğine büründürür.

Einstein bu sözü 14 Temmuz 1941 tarihinde bir öğrenciye yazdığı mektupta ifade etmiştir. Mektup, Nazi rejiminin güç kazandığı II. Dünya Savaşı koşullarında, faşizme karşı nasıl mücadele edilebileceğine dair bir tartışma bağlamında alıntılanmıştır.