“Belanın gelmesini bekleme ya da hiç gerçekleşmeyebilecek şeyler için kaygılanma. Güneş ışığında kal.”

Franklin bu sözüyle kaygının doğasına dair pratik bir uyarı yapar: İnsan zihni, henüz var olmayan ve büyük olasılıkla hiç var olmayacak sorunları önceden kurgulayıp onların gölgesinde yaşamaya eğilimlidir. Ona göre bu, hem enerjiyi boşa harcar hem de bugünün gerçek olanaklarını gölgede bırakır. "Güneş ışığında kalmak" imgesi, yalnızca neşeli olmayı değil, zihni aydınlıkta, yani gerçeklere ve şimdiki zamana dönük tutmayı önerir.

Bu ifade, Franklin'in genel düşünce yapısıyla uyumludur: O, spekülatif korkulara kapılmak yerine akılcılık, eylem ve ölçülülük yanlısı bir tavır benimsemiştir. Kaygıyı geleceği denetleme arzusunun bir yan ürünü olarak görmek mümkündür; Franklin ise denetlenebilir olana odaklanmayı salık verir.

Günümüz okuru için söz, kaygı yönetimi ve farkındalık tartışmalarıyla da ilişkilendirilebilir. Henüz gerçekleşmemiş olumsuz senaryolar üzerinde dönüp durmak yerine, dikkati mevcut ana ve yapıcı eyleme yöneltmek, Franklin'in aydınlanmacı iyimserliğinin özlü bir ifadesidir.