“Onlara göre biz bir tür gelecek kuşağız.”

Bu kısa ifade, insanlık tarihinin kuşaklar arası bir zincir olduğunu anlatır. Franklin, kendinden öncekilerle olan ilişkisini, "onlar bize nasıl bakıyorsa biz de onlara öyle bakıyoruz" benzeri bir tersine çevirmeyle düşünür: Biz sonradan gelenler, geçmiş kuşaklara göre adeta "gelecekte yaşayanlar" gibiyizdir. Tıpkı bugün bizim gelecekteki kuşakları düşünmemiz gibi, geçmiş kuşaklar da bizi, kendi dönemlerinin ulaşamadığı bir gelecek olarak görebilir.

Bu bakış, tarihe ve zamana dair mütevazı bir perspektif sunar: Hiçbir kuşak kendini tarihin mutlak sonu ya da en ileri noktası olarak görmemelidir; çünkü gelecekteki insanlar da bize aynı gözle bakacaktır. Franklin'in sözü, kuşaklar arasındaki devamlılığa ve birbirine bağlılığa işaret eder.

Söz aynı zamanda, geçmişi yargılarken aceleci olmamayı da telkin eder. Her dönemin kendi koşulları, bilgisi ve sınırları vardır; bizim bugün sahip olduğumuz bilgi ve imkânlar da geçmişe göre bir "gelecek kuşağı" olmanın getirdiği mesafeden kaynaklanır. Franklin bu kısa cümleyle, tarihin akışkanlığını ve kuşakların birbirini anlama çabasının önemini vurgular.

Bu söz, Franklin'in 1745 yılında İngiliz yayıncı ve dostu William Strahan'a yazdığı bir mektuptan alınmıştır. Bartlett's Familiar Quotations'ın 1919 tarihli 10. baskısında da yer alan ifade, Franklin'in tarih ve kuşaklar arası ilişki üzerine düşüncelerini yansıtır. Mektubun genel bağlamında Franklin, geçmiş dönemlerin insanlarını değerlendirirken onların kendi zamanlarındaki bilgi ve koşullarla sınırlı olduğunu hatırlatmaya çalışır.