“Bir devrimde ya zafer kazanılır ya da ölünür, eğer gerçekse.”

Bu söz, devrimi romantik bir macera ya da pazarlık konusu olarak gören anlayışa karşı çıkar. Che Guevara'nın ifadesinde devrim, sonuna kadar bağlanılması gereken, orta yolu olmayan bir varoluş biçimidir. Ona göre gerçek bir devrim ya hedefine ulaşır ya da onu savunanlar yok olur; çünkü devrim süreci, mevcut düzenle uzlaşmayı reddeden köktenci bir kopuşu içerir.

Bu düşünce, Che'nin Küba Devrimi sırasındaki pratik deneyimiyle ve daha sonra Kongo ile Bolivya'da sürdürdüğü gerilla mücadelesiyle doğrudan ilişkilidir. Onun siyaset anlayışında kararlılık, sözde kalan bir erdem değil, bedeli hayatla ödenebilecek bir zorunluluktur. "Kazanmak ya da ölmek" ikilemi, devrimci etiği bir tür varoluşsal seçim olarak kurar.

Bugün bu ifade, devrimci romantizmin sınırlarını da gösterir. Mutlak bağlanma çağrısı, bir yandan cesareti yüceltirken öte yandan uzlaşmayı ve reformist dönüşümleri değersizleştiren bir siyaset anlayışını da beraberinde getirir. Söz, devrimci düşüncenin en sert ve tavizsiz damarını yalın biçimde ortaya koyar.