“Yalnızca cinsellik ve uyku bana ölümlü olduğumu hissettirir.”

Bu söz, İskender'in kendi efsanevi konumuna rağmen insanî sınırlarını kabul ettiği anları ifade eder. Sürekli fetihler, zaferler ve tanrısal onurlandırmalarla çevrili bir yaşamda, bedenin kaçınılmaz ihtiyaçları ona ölümlü olduğunu hatırlatan yegâne gerçeklikler olarak belirir. Cinsellik ve uyku, en büyük hükümdarın bile iradesinin dışında işleyen, kontrol edilemeyen doğal süreçlerdir.

Antik dünyada özellikle İskender'in son yıllarında, kendisini tanrısal bir soydan gelen biri olarak sunma eğilimi güçlenmişti. Bu söz, o abartılı imajın arkasındaki insanı gösterir. Kahramanlık ve iktidar ne kadar büyük olursa olsun, bedenin zaafları ve gereksinimleri herkesi eşitler. İskender'in bu farkındalığı, büyüklük iddiasının sınırlarını çizen bir içgörü olarak okunabilir.

Günümüzde bu ifade, ne kadar güçlü, başarılı ya da etkili olursa olsun insanın biyolojik ve duygusal ihtiyaçlardan kaçamayacağını hatırlatır. Teknolojik ilerleme ya da toplumsal statü, bedenin doğallığını ortadan kaldırmaz. İskender'in sözü, büyük hedefler peşinde koşan bireylere, insanî sınırlarını unutmamaları gerektiğini anlatan kadim bir uyarı gibidir.