“Dinimiz, sözlerimizden değil, yaşamlarımızdan okunmalıdır. Dünya beni aynı sınavdan geçirmelidir. Ancak bu, din adamları sınıfını tatmin etmez. Onlar, kendi çıkarlarına hizmet eden bütün o saçmalıklara olumlu, açıkça beyan edilmiş bir onay isterler. Benim görüşüm şudur ki, eğer hiç rahip olmasaydı, hiç inançsız da olmazdı.”

“Bu kitapların bütün tarihi o kadar eksik ve kuşkuludur ki, onun hakkında ayrıntılı bir araştırmaya girişmek boşuna görünüyor; ayrıca metinleriyle ve onlarla ilgili diğer kitapların metinleriyle öyle oyunlar oynanmıştır ki, bu yüzden hangi bölümlerinin gerçek olduğu konusunda büyük ölçüde kuşku duyma hakkımız vardır. Yeni Ahit'te, bazı bölümlerinin olağanüstü bir insandan çıktığına, diğer bölümlerinin ise çok aşağı zekâların ürünü olduğuna dair içsel kanıtlar vardır. O bölümleri birbirinden ayırmak, gübre yığınlarından elmasları ayıklamak kadar kolaydır.”

“Kendine bir kez yalan söyleme izni veren kişi, bunu ikinci ve üçüncü kez yapmayı çok daha kolay bulur; ta ki sonunda bu huy haline gelene dek. Yalan söyler ama farkına varmaz, doğruyu söyler ama dünya ona inanmaz. Dildeki bu sahtelik kalptekine yol açar ve zamanla onun bütün iyi eğilimlerini bozar.”

“Bizi yaratan, ahlaki davranış kurallarımızı bir bilim meselesi haline getirseydi, acınacak derecede beceriksiz biri olurdu. Bir bilim insanına karşılık, bilim insanı olmayan binlerce kişi vardır. Onların hali ne olurdu? İnsan toplum için yaratılmıştır. Dolayısıyla onun ahlakı da bu amaca göre biçimlendirilecekti. Ona, yalnızca bununla ilgili olan bir doğru ve yanlış duygusu bahşedilmiştir.”

“Her şeyden önce, minnettar, cömert, yardımsever, insancıl, dürüst, adil, kararlı, düzenli, cesur vb. olma eğilimlerini kullanmak için hiçbir fırsatı kaçırma. Bu türden her davranışı, ahlaki yetilerini güçlendirecek ve değerini artıracak bir alıştırma olarak gör.”

“Yeni Ahit'ten söz ederken, İsa'nın tüm anlatılarını okumalısın; hem bir din adamları konseyinin bizim için Pseudo-evangelistler olduğuna karar verdiklerini hem de Evangelistler olarak adlandırdıklarını. Çünkü bu Pseudo-evangelistler de en az diğerleri kadar ilham iddiasındaydı ve sen onların iddialarını kendi aklınla, o din adamlarının aklıyla değil, yargılamalısın. Bunların çoğu kayıptır. Ancak Fabricius tarafından derlenmiş hâlâ mevcut bazıları vardır; onları edinip sana göndermeye çalışacağım.”

“Hıristiyanlığın kendisinin de yine binlere bölündüğünü söyleyebilirim; bunlar, hiçbirinin anlamadığı ve gerçekten de insan zihninin kavrayışının ötesinde olan soyutlamalar uğruna birbirleriyle tartışıyor, birbirlerini aforoz ediyor ve yasaların izin verdiği yerde birbirlerini yakıp işkence ediyorlar.”