“Bir günlük sineklerle uğraşıyorsunuz. Bu modern kitapların çoğu yalnızca bugünün titrek yansımalarıdır. Çok çabuk söner. Daha çok eski kitap okumalısınız. Klasikleri. Goethe'yi. Eski olan, en derindeki değerini dışa vurur - kalıcılığı. Sırf yeni olan ise gelip geçiciliğin ta kendisidir. Bugün güzel görünen, yarın gülünç olur. Edebiyatın yolu budur.”

Kafka bu sözlerinde kalıcılık ile geçicilik arasındaki karşıtlığı edebiyat üzerinden tartışır. "Bir günlük sinekler" (Eintagsfliegen) benzetmesi, yalnızca günün modasına ve anlık beğenilere göre yazılmış yapıtları imler. Ona göre bu tür kitaplar, içinde yaşadıkları dönemin yüzeyini yansıtan titrek aynalardır; ışıltıları hızla söner. Buna karşılık eski kitaplar, özellikle Goethe gibi klasikler, zamanın süzgecinden geçtikleri için kalıcı olanı, insan ruhunun değişmeyen derinliklerini taşır.

Kafka'nın "eski değerini dışa vurur" ifadesi, zamanın bir yapıtın gerçek değerini ortaya çıkardığı fikrine dayanır. Yeni olanın çekiciliği geçicidir; bugün hayranlık uyandıran bir yenilik, yarın modası geçmiş ve gülünç görünebilir. Bu yüzden genç yazarlara ve okurlara tavsiyesi, anlık yeniliklerin peşinden koşmak yerine zamana direnmiş metinlere yönelmektir.

Bu düşünce, Kafka'nın kendi yazma pratiğiyle de ilişkilidir. O, edebiyatta kalıcılığı yakalamanın ancak insan varoluşunun evrensel sorunlarına dokunmakla mümkün olduğuna inanıyordu. Bugünün dijital hız ve sürekli yenilik kültürü içinde Kafka'nın bu sözleri, kalıcı değerlerin ancak zamana direnen yapıtlarda bulunabileceğini hatırlatan güncel bir uyarıdır.

Bu sözler, Gustav Janouch'un "Kafka ile Konuşmalar" (Gespräche mit Kafka) adlı kitabında aktarılır. Janouch, Kafka'ya modern edebiyat hakkında sorular sorduğunda Kafka'nın kendisine eski kitapları ve klasikleri okumasını öğütlediğini anlatır. Sözün geçtiği bölümde Kafka'nın Goethe'ye özel bir değer verdiği de görülür.