“Büyüklüğü içinde bir kez kavranan düşünce artık yok olamaz; insanlar var olduğu sürece, kuleyi sonuna kadar inşa etme yönündeki güçlü istek de var olacaktır.”

Kafka'nın bu sözü, bir kez ortaya çıkan büyük bir fikrin insanlığın zihninden silinemeyeceğini anlatır. Sözde geçen kule, Babil Kulesi hikâyesine gönderme yapar: İnsanın gökyüzüne ulaşma arzusunun simgesidir. Kafka'ya göre kule yarım kalmış olsa da, bu yarım kalış aslında bitmenin bir kanıtı gibidir; çünkü insanlar hâlâ onu bitirme isteği taşır. Ulaşılamayan ama sürekli arzulanan şey, insan var olduğu müddetçe inşa edilmek istenecektir.

Bu düşünce, Kafka'nın "Das Stadtwappen" (Kent Arması) adlı metninde işlenir. Metinde Babil Kulesi'ni inşa edenler aslında kuleyi bitirmekten çok, çalışmanın kendisiyle meşguldürler. Onlar için asıl mesele göğe ulaşmak değil, inşa eden insanın içindeki bitmeyen istektir. Kafka burada aydınlanma ya da mutlak bilgi arayışının hiçbir zaman son bulmayacağını ima eder; çünkü insan amaçlanan bir şeye ulaşsa bile, onu tamamlama arzusu yine başka bir hedef olarak ortaya çıkar.

Kafka'nın düşüncesinde bu sonsuz arzu bir lanet değil, insanın varoluşunun bir parçasıdır. İnsan, yarım kalmışlığını devam ettirerek aslında hayatta kalır. Tamamlanma olsaydı, bu istek de sona ererdi; oysa Kafka'ya göre insanı insan yapan şey, tamamlanmamışlığın yarattığı gerilimdir.

Kafka bu sözü, "Das Stadtwappen" adlı kısa anlatısında yazmıştır. Bu anlatı, Kafka'nın Max Brod tarafından yayıma hazırlanan ve 1931'de yayımlanan "Beim Bau der Chinesischen Mauer" başlıklı derlemesinin içinde yer alır. Metin, Babil Kulesi hikâyesini Kafka'nın özgün bakışıyla yeniden yorumlar.