“O anda köprüden gerçekten de sonsuz bir trafik akıyordu.”

Bu son cümle, Kafka'nın "Das Urteil" (Yargı) öyküsünün kapanışıdır. Öykü boyunca baba-oğul çatışması, suçluluk duygusu ve aile içi yargı temaları işlenir. Hikâyenin sonunda genç adam kendini köprüden aşağı bırakır ve Kafka, bu kişisel trajedinin hemen ardından köprüdeki "sonsuz trafiği" betimler.

Burada "sonsuz trafik", bireyin yaşadığı büyük içsel yıkımın toplumsal yaşam tarafından fark edilmediğini gösterir. Köprü üzerindeki akış, insanın kendi dünyasında her şey sona ererken bile dış dünyanın kayıtsızca devam ettiğini çarpıcı biçimde vurgular. Kafka'nın eserlerinde sıkça karşılaşılan bir yapıdır bu: Kişisel kriz ile dış dünyanın sıradan işleyişi arasındaki sessiz uçurum.

Söz, modern bireyin yalnızlığını ve trajedisinin görünmezliğini anlatır. Kafka'nın karakterleri genellikle büyük bir içsel yarayla dolu olsalar da çevreleri bunu algılamaz; dünya, onların acısından bağımsız biçimde akmaya devam eder.