“Neredeydiniz siz? Bir haftadır bu otobüs durağında bekliyorum.”

Bu söz, ciddi bir politik söylevden çok, John F. Kennedy'nin günlük hayattaki espri anlayışını yansıtan hafif bir yakınma cümlesidir. Konuşan kişi, bir otobüs durağında beklediğini söyleyerek abartılı bir gecikme vurgusu yapar. "Bir haftadır buradayım" ifadesi elbette gerçek anlamda alınmamalıdır; buradaki mizah, bekleyişin uzunluğunu abartarak karşısındakilere sitem etmek üzerine kuruludur.

Sözün tonu, resmî belgelerdeki Kennedy'den farklı olarak samimi, gündelik ve rahattır. Bu tür ifadeler, bir liderin yalnızca kürsüdeki konuşmalarıyla değil, çevresindeki insanlarla kurduğu sıradan ilişkilerdeki dil kullanımıyla da tanınabileceğini gösterir. "Where in the hell" kalıbı İngilizcede kızgınlıktan çok şaşkınlık ve hafif bir sitem bildirir; dolayısıyla cümle, öfkeden uzak, esprili bir serzeniş olarak okunmalıdır.

Bugünkü okura bu söz, beklenmedik bir gecikme karşısında hemen herkesin kurabileceği evrensel bir cümle olarak tanıdık gelir. Kennedy gibi tarihsel bir figürün bile günlük hayatta sıradan espriler yapabildiğini görmek, onu insanî bir boyuta indirger.