“Anayasa'nın incelenmesi, köle üzerindeki mülkiyet hakkının onda "açıkça ve kesin olarak" onaylanmadığını gösterecektir.”

Lincoln bu sözle, Amerikan Anayasası'nın köle sahipliğini açıkça tanımadığını savunur. Ona göre Anayasa'da "köle" kelimesi bile geçmez; kölelik, Anayasa'nın düz metninde mülkiyet hakkı olarak ayrıca ve açıkça güvence altına alınmamıştır. Bu nedenle köleliği Anayasa'nın tartışmasız bir kurumu olarak sunmak hukuken dayanaksızdır.

Bu argüman, kölelik savunucularının Anayasa'nın köle sahiplerinin mülkiyet haklarını koruduğu iddiasına doğrudan bir yanıttır. Lincoln, Anayasa'yı yorumlarken metne sadık kalmayı ve orada açıkça yer almayan hakların varsayılamayacağını öne sürer. Böylece köleliğin yargı kararlarıyla ya da gelenekle değil, ancak açık anayasal metinle meşrulaştırılabileceğini ima eder.

Sözün özü, hukuki metinlerin ne söylediğine dikkatle bakılması gerektiğidir. Bir hakkın varlığı, açıkça belirtilmeden varsayılamaz. Bu yaklaşım, dönemin siyasi tartışmalarında kölelik yanlılarının Anayasa'yı doğal bir kölelik güvencesi gibi göstermesine karşı dikkatli bir hukuki okuma önerir.

Bu ifade, Lincoln'ün 27 Şubat 1860'ta Cooper Union'da yaptığı konuşmanın bir bölümünden alınmıştır. Lincoln, konuşmada Anayasa'yı hazırlayan kurucu babaların köleliği kalıcı bir kurum olarak görmediklerini, Anayasa metninde köleliğin açıkça onaylanmadığını kanıtlamaya çalışır. Bu argüman, köleliğin yeni eyaletlere yayılmasını savunan Güneyli siyasetçilere karşı geliştirilmiştir.