“Bay Lincoln daha sonra Massachusetts'teki ayakkabıcı grevini ele aldı; konuyu mizahi ve felsefi bir biçimde işleyerek Senatör Douglas'ın, grevin bu 'talihsiz bölgesel savaştan' kaynaklandığı yolundaki aptalca iddiasını alaya aldı. Bay Lincoln, grev yapılabilen bir emek sistemimiz olduğu için Tanrı'ya şükretti. Baskı ne olursa olsun, işçinin durabileceği bir nokta vardır.”

Lincoln bu sözlerinde özgür emek sistemini savunur; işçinin çalışma koşulları karşısında direnme ve işi bırakma hakkını, sistemin bir kusuru değil, bir erdemi olarak görür. Ona göre grev, kölelikten farklı olarak emeğin üzerinde tam bir denetim kurulamayacağının kanıtıdır. İşçi ne kadar baskı altında olursa olsun, en sonunda 'dur' diyebileceği bir nokta vardır; bu, özgür toplumun güvencesidir.

Bu bakış açısı Lincoln'ün 'özgür emek' ideolojisinin özünü yansıtır: Emeğin özgürlüğü, kişinin kendi gücü ve iradesi üzerinde söz sahibi olmasıdır. Köle emeğiyle özgür emek arasındaki fark tam da buradadır; köle hiçbir koşulda işi bırakamazken, özgür işçi pazarlık yapabilir ve itiraz edebilir. Bu nedenle grev hakkı, Lincoln için yalnızca ekonomik bir mesele değil, aynı zamanda ahlaki bir ilkedir.

Lincoln bu sözleri, 1860 Mart'ında Hartford, Connecticut'ta yaptığı bir konuşmada söyledi. Massachusetts'teki ayakkabıcı grevi o dönem gündemdeydi ve Senatör Stephen Douglas, grevi 'bölgesel savaş'a bağlayarak kölelik tartışmasının bir sonucu olarak göstermeye çalışıyordu. Lincoln ise grevi özgür emeğin doğal bir parçası olarak savunup Douglas'ı alaya aldı. Konuşma, 1860 başkanlık seçimleri öncesindeki kampanya sürecinin bir parçasıydı.