“Bazı adamlar bunu bir kayıtsızlık meselesi yaparlar; ne doğru ne yanlış, yalnızca dolar ve sent meselesi. Yüce Tanrı ülkenin üzerine bir çizgi çekmiştir; bu çizginin altında toprak köle emeğiyle, üstünde özgür emekle işlenmelidir derler. Şöyle derler: 'Mesele beyaz adam ile zenci arasındaysa, ben beyaz adamdan yanayım; zenci ile timsah arasındaysa, ben zenciden yanayım.' Bu kayıtsızlık politikasını hâkim kılmak için güçlü bir çaba var, ama bu kalıcı olamaz. Bir 'umurumda değil' politikası hâkim olamaz, çünkü herkesin umurundadır.”

Lincoln bu sözlerde kölelik meselesini 'doğru-yanlış' zemininden çıkarıp salt ekonomik bir mesele haline getiren yaklaşımı eleştirir. 'İlahi bir coğrafi çizgi' kurmacası, köleliği iklim ve toprak koşullarının doğal bir sonucu gibi gösterme çabasını alaya alır. Lincoln'e göre bu yaklaşım, ahlaki yargıyı askıya alan bir kayıtsızlık politikasıdır.

Sözün çarpıcı yanı, aktardığı alaycı söylemdeki ırksal hiyerarşidir: Beyaz her zaman zenciden, zenci ise timsahtan üstün görülür; böylece zenci, insan ile hayvan arasında belirsiz bir yerde konumlandırılır. Lincoln bu söylemi onaylamak için değil, kayıtsızlık politikasının ne kadar yüzeysel ve istikrarsız olduğunu göstermek için alıntılar.

Lincoln'ün temel tezi, kölelik gibi derin bir meselede tarafsız ya da kayıtsız kalmanın imkânsız olduğudur. 'Herkesin umurundadır' ifadesi, meselenin yalnızca siyasetçilerin değil, sıradan insanların da ahlaki hayatına dokunduğunu vurgular. Bu söz, ahlaki sorunları teknik ya da ekonomik meselelere indirgemenin tehlikesine karşı bir uyarı olarak da okunabilir.

Lincoln bu sözleri 5 Mart 1860'ta Hartford, Connecticut'ta yaptığı konuşmada söylemiştir. Konuşmada kölelik meselesini yalnızca ekonomik çıkar ve coğrafi zorunluluk üzerinden ele alan yaklaşımlara karşı çıkarak meselenin özünde ahlaki bir sorun olduğunu savunur. Bu dönemde köleliğin Batı'ya yayılması konusundaki ulusal tartışma, başkanlık seçiminin de ana gündemidir.