“İnanıyorum ki, alışkanlık haline gelmiş sarhoşları bir sınıf olarak ele alırsak, kafaları ve yürekleri diğer herhangi bir sınıfınkilerle avantajlı bir karşılaştırmayı hak edecektir. Parlak zekâlı ve coşkulu insanlarda bu kötü alışkanlığa düşme eğilimi her zaman var olmuş gibi görünür.”

“Ama bu geçmişte kaldı; ve seni hayvanın üstüne çıkaran hiçbir şey kalmadı. Delici çığlıkların ve yatıştıran ezgilerin sanki sonsuza dek sustu. Şimdi elveda sana — artık kederin öznesi olmaktan çok sebebisin. Zamanın iyicil yasalarıyla bütün zihinsel ıstırapları bilme gücünü yitirdin. Ey ölüm! Sen dünyayı korku içinde tutan, huşu uyandıran hükümdar; neden daha kutsanmış olanları buradan koparıyor da onu burada oyalanır bırakıyorsun?”

“... hiçbiri zararın kötü bir şeyin kullanılmasından değil, çok iyi bir şeyin kötüye kullanılmasından kaynaklandığını düşünür gibi görünmüyordu.”

“Ahlakta yerleşik bir ilke olduğuna inanıyorum: Doğru mu yanlış mı olduğunu bilmeden bir iddiada bulunan kişi, yalan söylemekten suçludur; iddianın tesadüfen doğru çıkması onu haklı çıkarmaz ya da mazur göstermez.”

“Bir şeyi kucaklamaya ya da reddetmeye karar vermedeki gerçek kural, onda herhangi bir kötülüğün olup olmadığı değil; iyiden çok kötünün olup olmadığıdır. Tamamen kötü ya da tamamen iyi olan çok az şey vardır. Hemen her şey, özellikle de devlet politikası, ikisinin ayrılmaz bir karışımıdır; öyle ki, ikisi arasındaki ağırlığın ne yönde olduğuna dair en sağlıklı muhakememiz sürekli talep edilir.”

“Doğru olanın yanında duran herkesle birlikte durun. O doğru olduğu sürece onunla birlikte olun ve yanlış yola saptığında ondan ayrılın.”

“Ama burada mezarda bulunandan / Daha korkunç bir şey var — / Aklı kaçmış bir insan bedeni, / Zavallı hayat sürerken. Zavallı Matthew! Bir zamanlar parlak deha sahibi, / Talihin kayırdığı bir çocuk — / Şimdi sonsuza dek kilitli, zihinsel gecede, / Yabani, bitkin bir deli.”