“Kölelik karşıtları ya köleliğin daha fazla yayılmasını durdurup onu, kamu vicdanının nihai olarak ortadan kalkacağına inanacağı bir konuma yerleştirecekler; ya da savunucuları onu, eski eyaletlerde olduğu kadar yenilerinde de —Kuzey'de olduğu kadar Güney'de de— her eyalette aynı şekilde yasal hale gelinceye dek ileriye taşıyacaklar. Bu ikinci duruma doğru bir eğilimimiz yok mu? Bundan kuşku duyan herkes, Nebraska öğretisi ile Dred Scott kararından oluşan, neredeyse eksiksiz hale gelmiş şu yasal bileşimi —bir tür makine parçasını— dikkatle inceleyiversin.”

Lincoln burada Amerika Birleşik Devletleri'nin kölelik konusunda karşı karşıya olduğu iki yönü net biçimde ortaya koyar. Birinci yönde, kölelik karşıtları köleliğin yeni bölgelere yayılmasını engelleyerek onu zamanla sönecek bir kurum haline getireceklerdir. İkinci yönde ise kölelik yanlıları, köleliği bütün eyaletlerde yasal ve olağan kılana dek ilerleteceklerdir. Lincoln'e göre bu ikinci yön, o günkü yasal gelişmelerle zaten fiilen hazırlanmaktadır.

Konuşmacının kullandığı "makine parçası" imgesi, hukuki düzenlemelerin rastlantısal değil, bilinçli biçimde bir araya getirilmiş bir sistem oluşturduğunu anlatır. Nebraska öğretisi ve Dred Scott kararı, ona göre tek tek olaylar değil, köleliği ulusal bir kurum haline getirmeyi amaçlayan daha geniş bir yapının parçalarıdır.

Bugün bu pasaj, hukuk ve siyaset arasındaki ilişkiyi düşünmek için güçlü bir örnek sunar: Mahkeme kararları ve yasalar, görünüşte tarafsız teknik metinler olsalar da, toplumsal düzeni belirli bir yöne çeken araçlar olarak işleyebilir. Lincoln, dinleyicileri bu yapıyı fark etmeye ve ona karşı bilinçli bir tutum almaya çağırır.

Bu pasaj, Lincoln'ün 16 Haziran 1858'de Springfield'da yaptığı "House Divided" konuşmasının devamıdır. Konuşmada, 1854 tarihli Kansas-Nebraska Yasası'nın getirdiği "halk egemenliği" ilkesi ile Yüksek Mahkeme'nin 1857 tarihli Dred Scott kararının birlikte köleliğin yayılmasını nasıl kolaylaştırdığı anlatılmaktadır.