“Şunu bilmek isterim: Bütün insanların ilke olarak eşit olduğunu ilan eden bu eski Bağımsızlık Bildirgesi'ni alıp ona istisnalar getirmeye kalkarsak, bu nerede durur? Bir adam bunun bir zencinin kastedilmediği anlamına geldiğini söylerse, bir başkası neden başka bir adamın kastedilmediğini söyleyemesin? O bildirge hakikat değilse, gidip onu bulduğumuz Kanun Kitabı'nı alalım ve o sayfayı yırtalım! Bunu yapmaya kim cesaret edebilir! Eğer doğru değilse, yırtıp atalım! Öyleyse ona bağlı kalalım, öyleyse onun yanında dimdik duralım.”

Lincoln bu sözde, Bağımsızlık Bildirgesi'nin 'bütün insanlar eşit yaratılmıştır' ilkesinden istisnalar yaratmanın tehlikesini gösterir. Argümanı mantıksal bir kaygan zemin uyarısıdır: Eğer eşitlik ilkesi bir gruba uygulanmazsa, bu ilkenin başka gruplara da uygulanmaması için hiçbir sınır kalmaz. Bir kişi 'siyahiler kastedilmiyor' diyebilirse, bir başkası da yoksulları, göçmenleri ya da herhangi bir toplumsal grubu dışlayabilir.

Lincoln'ün retoriği bilinçli olarak serttir. Bildirgeyi 'Kanun Kitabı'ndan yırtıp atma' imgesi, bu ilkenin yalnızca bir kâğıt parçası değil, Amerikan ulusunun kurucu temeli olduğunu vurgular. Eğer bu temel reddedilirse, geriye tutarlı bir ahlaki zemin kalmaz. Ama eğer doğruysa, o zaman bu ilkenin yanında sarsılmaz biçimde durulmalıdır. Bu, Lincoln'ün eşitlik konusundaki ahlaki mutlakıyetçiliğini gösterir: Özgürlük ve eşitlik, pazarlığa açık olmayan ilkelerdir.

Bugünkü okura bu söz, evrensel insan hakları ve eşitlik ilkelerinin bütünlüğünü koruma gereğini hatırlatır. Eşitlik tek tek kişilere ya da gruplara tanınan bir ayrıcalık değil, ya hep ya hiç niteliğinde bir ilkedir. İlkelerden ödün vermenin nerede duracağının bilinemeyeceği uyarısı, çağdaş toplumlar için de geçerliliğini korur.

Bu söz, 10 Temmuz 1858'de Chicago'da yapılan konuşmadan alınmıştır. Konuşma, Lincoln'ün Stephen A. Douglas'a karşı Senato yarışı bağlamında yapılmıştır. Douglas'ın 'halk egemenliği' doktrini ve Bağımsızlık Bildirgesi'nin siyahilere uygulanmaması gerektiği yönündeki yaygın dönem görüşlerine karşı Lincoln, bildirgenin evrensel eşitlik ilkesini savunmaktadır. 1858'de kölelik tartışması ülkeyi derinden bölmekte ve Dred Scott kararı gibi yargısal gelişmeler eşitlik ilkesini sorgulamaktadır.