“Büyük okurların yanılmaya yatkın olduğunu düşündüğüm nokta şudur: Her şeyi okumuş olanların her şeyi anladığı sanılır; ama bu her zaman böyle değildir. Okumak zihni yalnızca bilgi malzemeleriyle donatır; okuduğumuzu bizim kılan şey düşünmektir. Biz geviş getiren cinstenizdir ve kendimizi büyük bir derleme yüküyle tıka basa doldurmak yetmez; onları yeniden çiğnemedikçe bize güç ve besin vermezler.”

Locke bu sözünde okumanın tek başına bilgelik ya da anlayış getirmediğini vurgular. Ona göre çok okumak, zihne ham madde taşımaya benzer; bu malzemenin gerçek bilgiye dönüşmesi için aktif düşünce gerekir. "Geviş getiren cinstenizdir" benzetmesiyle okurun, tıpkı bir hayvanın besinini yeniden çiğnemesi gibi, okuduklarını zihninde sindirmesi, sorgulaması ve kendi akıl yürütmesiyle işlemesi gerektiğini anlatır.

Sözün ana fikri, bilgi edinme ile kavrama arasındaki farktır. Locke'un felsefesinde zihin, deneyim yoluyla dolar; fakat deneyimin sağladığı izlenimler üzerine düşünme, bilgiyi kişisel ve işlevsel hale getirir. Burada okumaya eleştirel ve özgürleştirici bir işlev yüklenir: Okur yalnızca alıcı değil, aynı zamanda işleyici olmalıdır.

Bugün için bu söz, bilgiye erişimin kolaylaştığı çağda özellikle anlamlıdır. Çok içerik tüketmek, derinlemesine kavrama anlamına gelmez. Locke okuru, okuduklarını kendi düşünce süzgecinden geçirmeye çağırır; böylece bilgi yığını, insanı güçlendiren gerçek bir anlayışa dönüşür.

Bu pasaj, 1843'te Horace Mann tarafından The Common School Journal'da yayımlanan "Hand Book: Caution and Counsels" başlıklı alıntıda yer alır. Locke'un eğitim ve bilgi üzerine düşüncelerinin bir parçası olarak aktarılmıştır.