“Çocuklar da en gururlu yetişkinler kadar, özgür olduklarını, kendi iyi davranışlarının kendilerinden kaynaklandığını, mutlak ve bağımsız olduklarını göstermeye heveslidir; onlar hakkında ne düşünürseniz düşünün.”

Locke, çocukların yetişkinlerin sandığından çok daha güçlü bir özgürlük ve bağımsızlık arzusu taşıdığını söyler. 'Gurur' kelimesiyle kastettiği, küçük yaştaki insanın kendi eylemlerinin faili olarak tanınma talebidir. Çocuk, iyi bir davranışı sırf başkası buyurduğu için değil, kendisi seçtiği için yaptığını hissetmek ister.

Bu gözlem, Locke'un eğitim felsefesinin temel taşlarından biridir: Otorite, çocuğun bu bağımsızlık arzusunu ezmek yerine ona saygı göstermelidir. Davranışların iyiliği, dış zorlamadan çok içsel onaydan doğduğunda kalıcı olur. Yetişkinlerin 'gurur' olarak etiketlediği bu eğilim, aslında sağlıklı ahlaki gelişimin zeminidir. Modern gelişim psikolojisinde özerklik ve yeterlilik duygusunun motivasyon üzerindeki etkisine dair bulgular, Locke'un bu sezgisini destekler niteliktedir.

Bu cümle de 'Some Thoughts Concerning Education' adlı eserin 73. bölümünde yer alır. Locke, çocuklara öğrenmenin zorla dayatılmaması gerektiğini anlatırken, çocukların özgürlük ve bağımsızlık arzusunun eğitimde göz ardı edilmemesi gereken doğal bir eğilim olduğunu vurgular. Eser, arkadaşı Edward Clarke'ın oğullarının yetiştirilmesine dair tavsiyelerini içerir ve dönemin eğitim anlayışına yönelik bir reform girişimidir.