“Genç bir adam, babasının evinin korumasından ve bir eğitmenin gözetiminden ayrılmadan önce, kararlılıkla güçlendirilmeli ve erdemlerini koruyabilmesi için insanlarla tanıştırılmalıdır; yoksa sohbetin tehlikelerini yeterince tanımadan ve her ayartıya boyun eğmeyecek kadar sağlam bir duruşa sahip olmadan önce yıkıcı bir yola ya da ölümcül bir uçuruma sürüklenebilir.”

Locke burada eğitimin yalnızca bilgi aktarmak değil, aynı zamanda bir tür ahlaki hazırlık olduğunu savunur. Genç bir insan, aile ocağının ve öğretmeninin denetiminden çıktığında ilk kez kendi kararlarıyla baş başa kalır. Locke'a göre asıl tehlike, bu geçişin çok ani ve hazırlıksız yaşanmasıdır; çünkü genç, dış dünyanın sunduğu cazibeleri ve kötü örnekleri tanımadan bunlara karşı koyamaz.

"Kararlılıkla güçlendirilmek" ifadesi, pasif bir koruma değil, aktif bir iç donanım kazanmayı anlatır. Genç adamın insanlarla önceden tanıştırılması, onu dünyadan soyutlamak yerine, denetimli bir ortamda dünyayı tanımasını sağlamayı amaçlar. "Yıkıcı yol" ve "ölümcül uçurum" imgeleri ise deneyimsizliğin yol açabileceği kalıcı zararı vurgular; buradaki düşüş yalnızca toplumsal statü kaybını değil, ahlaki çöküşü de içerir.

Bugünün okuruna bu söz, eğitimin koruyucu işlevi ile özgürleştirici işlevi arasındaki gerilimi hatırlatır. Locke, özgürlüğün ancak belirli bir hazırlıkla anlamlı olduğunu, aksi takdirde genç için tehlikeli bir yük haline gelebileceğini düşünür.

John Locke'un 1693'te yayımlanan 'Some Thoughts Concerning Education' (Eğitim Üzerine Bazı Düşünceler) adlı eserinin 70. bölümünden alınmıştır. Eser, Locke'un arkadaşı Edward Clarke'a oğlunun eğitimi konusunda yazdığı mektuplardan doğmuştur. Bu bölümde Locke, genç bir soylunun aile denetiminden çıkıp kendi başına hareket etmeye başladığı geçiş dönemine odaklanır ve bu süreçte karakter eğitiminin önemini vurgular.