“İki uyarıda bulunayım. 1) Birincisi, alışkanlığa dönüştürmek istediğiniz şeyi çocuklarınıza nazik sözler ve yumuşak hatırlatmalarla sürekli yaptırın; sanki kasten suçluymuşlar gibi sert azarlama ve paylama yerine, unuttuklarını onlara hatırlatıyormuş gibi davranın. 2) Dikkat edeceğiniz bir diğer husus da, bir defada çok fazla alışkanlık yerleştirmeye çalışmamaktır; yoksa çeşitlilik onları şaşırtır ve böylece hiçbirini eksiksiz biçimde kazandıramazsınız. Sürekli alışkanlık bir tek şeyi onlara kolay ve doğal hale getirip de onu düşünmeden uyguladıklarında, bir başkasına geçebilirsiniz.”

Locke, alışkanlık kazandırmanın sabır ve sıralama gerektirdiğini iki temel ilkeyle açıklıyor. İlk ilke, çocuğa yaklaşımda sertlik yerine nezaketin kullanılmasıdır. Hatırlatma ile yönlendirme arasında kurulan bu ayrım, çocuğun kendini suçlu hissetmesini engeller ve öğrenmeye açık kalmasını sağlar. İkinci ilke daha tekniktir: Bir kerede çok sayıda alışkanlık edindirmeye çalışmak, dikkati dağıtır ve hiçbirinin kökleşmesine izin vermez.

Locke'un bu önerisinin ardında, zihinsel gelişimin kademeli olduğu inancı yatar. Bir şey tam olarak içselleşmeden, yani üzerinde düşünmeden yapılabilir hale gelmeden, yenisine geçmek erken olur. Bu, tıpkı dil öğrenmede veya beceri geliştirmede olduğu gibi, tekrarın ve alıştırmanın önemine dayanır. Alışkanlık ne kadar doğal hale gelirse, öğrenen kişi için o kadar az yük olur.

Bugün bu söz, zaman yönetimi, eğitim ve kişisel gelişim bağlamında yaygın biçimde kullanılan "küçük adımlarla ilerleme" ilkesinin erken bir ifadesi olarak okunabilir. Locke'un önerdiği, çocuğun üzerine yüklenmeden, kalıcı ve sindirilebilir adımlarla ilerlemek, günümüz eğitim bilimlerinde de karşılığını bulan bir yaklaşımdır.

Söz, 'Eğitim Üzerine Bazı Düşünceler'in 66. bölümünden alınmıştır. Locke'un çocuk eğitiminde alışkanlıkların nasıl yerleştirileceğine dair öğütler verdiği bir bölümdür. Yazar, ebeveyn ve eğitmenlere hem üslup hem de yöntem bakımından pratik öneriler sunar. Eserin genelinde olduğu gibi burada da amaç, eğitimi cezadan ziyade rehberlik üzerine inşa etmektir.