“Sahne yavaşça açılmalı ve girişi adım adım yapılmalı; insanların çeşitli derecelerinden, mizaçlarından, tasarılarından ve kliklerinden ona yönelecek tehlikeler gösterilmelidir. Kimileri tarafından sarsılacağına, kimileri tarafından pohpohlanacağına hazırlanmalı; hangilerinin ona karşı duracağı, hangilerinin yanıltacağı, hangilerinin altını oyacağı, hangilerinin hizmet edeceği konusunda uyarılmalıdır. Onları nasıl tanıyıp ayırt edeceği; onlara neyi ne zaman göstereceği, onların amaçlarını ve çabalarını ne zaman bilmiyormuş gibi davranacağı öğretilmelidir.”

Bu pasaj, Locke'un dünyayı bir sahne, genç insanı da bu sahneye giren bir oyuncu olarak kurguladığı bir eğitim anlayışını yansıtır. Dünya, içinde farklı çıkarları, mizaçları ve ittifakları barındıran karmaşık bir toplumsal alandır. Locke, gencin bu alana adım atarken insanları tanımayı, niyetlerini sezmeyi ve kendini ona göre konumlandırmayı öğrenmesi gerektiğini belirtir. Ona göre bu bir tür pratik bilgeliktir; erdemli olmak yeterli değildir, çünkü iyi niyetli ama dünyadan habersiz bir insan kolayca aldatılabilir ya da kullanılabilir.

Locke'un dili oldukça analitiktir: İnsanlar karşı çıkanlar, yanıltanlar, altını oyanlar ve hizmet edenler olarak ayrıştırılır. Bu sınıflama, dönemin İngiliz toplumunda soylu bir gencin kamusal hayatta karşılaşacağı çıkar çatışmalarını ve saray çevresi ilişkilerini yansıtır. Bugünkü okura söylediği şey ise daha evrenseldir: Toplumsal hayatta sağduyu, insanları ve niyetlerini doğru okumayı gerektirir. Saflık bir erdem gibi görünse de, insan ilişkilerinde farkındalık eksikliği ciddi zararlara yol açabilir.

Some Thoughts Concerning Education'ın 94. bölümünde Locke, genç bir beyefendinin dünyaya hazırlanması konusunu işlemeye devam eder. Eser, Locke'un arkadaşı Edward Clarke'a yazdığı mektuplardan doğmuş ve daha sonra sistematik bir eğitim kitabı hâline getirilmiştir. Bu paragrafta anlatılanlar, 17. yüzyıl İngiliz soylu sınıfının kamusal ve politik hayatındaki rekabet ortamını arka plan alır; Locke, eğitimi yalnızca ahlaki bir mesele olarak değil, aynı zamanda toplumsal hayatta ayakta kalma becerisi olarak da ele alır.