“Şeylere sahip olma ve onları elde tutma konusuna gelince, onlara sahip olduklarını kolayca ve gönüllü bir şekilde arkadaşlarıyla paylaşmayı öğretin ve en cömert olanın, üstelik saygı ve övgü de kazanarak, her zaman en çok bolluğa sahip olduğunu deneyim yoluyla görmelerini sağlayın; böylece bunu uygulamayı çabucak öğreneceklerdir.”

Locke burada cömertliği, çocuğa kuru bir ahlak dersi olarak değil, deneyimle öğretilecek bir alışkanlık olarak sunar. Temel fikir, paylaşmanın bir kayıp değil, aksine bir kazanç olduğudur: Cömert davranan kişi yalnızca maddi anlamda bolluk içinde olmakla kalmaz, aynı zamanda çevresinin saygısını ve takdirini de kazanır.

Locke'a göre çocuklar soyut öğütlerden çok, somut sonuçları gözlemleyerek öğrenirler. Bu nedenle ebeveynin görevi, cömertliğin olumlu sonuçlarını çocuğun kendi deneyimiyle fark etmesini sağlamaktır. Bu yaklaşım, onun bilgi teorisindeki deneyci tutumun eğitim alanına bir yansımasıdır.

Bugünün okuruna bu söz, paylaşma ve cömertliğin bir mahrumiyet değil, insan ilişkilerini zenginleştiren bir yatırım olduğu fikrini hatırlatır. Özellikle bireysel sahiplenmenin güçlü olduğu toplumlarda, cömertliği erdem olarak değil de akıllıca bir yaşam pratiği olarak görmek dikkat çekicidir.

John Locke'un 1693'te yayımlanan 'Some Thoughts Concerning Education' adlı eseri, İngiliz soylu sınıfından çocukların eğitimi üzerine yazılmış, dönemin en etkili pedagoji metinlerinden biridir. Eser, çocuklarda erdem, akıl ve karakter gelişiminin nasıl sağlanacağını sistematik biçimde ele alır.