“Her şeyde amaca bakmak gerekir.”

Machiavelli bu sözde karar ve eylemlerin değerlendirilmesinde sonuç odaklı bir anlayışı öne çıkarır. Bir işin yalnızca yapılış biçimi, geçtiği yol ya da yol açtığı zorluklar üzerinden değil, nihayetinde varılan ya da varılmak istenen nokta üzerinden anlaşılması gerektiğini söyler. Böylece eylemin anlamı, yöneldiği amaca göre belirlenir.

Bu yaklaşım, Machiavelli'nin siyasette ve insan ilişkilerinde sıkça vurguladığı sonuç merkezli düşünme biçiminin kısa bir özeti gibidir. Ona göre kişi bir şeyi yaparken önce neyi elde etmek istediğini netleştirmeli, sonra attığı adımları bu hedefe göre ölçmelidir. Amaç belirsizleştiğinde eylemler de anlamsızlaşır ya da kolayca savrulur.

Bugün de bu söz bireysel hayatta, iş yaşamında ve siyasette sıkça karşılaşılan bir ilke olarak okunabilir: Süreç önemli olsa da nihai sonuç, kullanılan araçların ve yapılan fedakârlıkların anlamlı olup olmadığını değerlendirmede temel bir ölçüt sağlar. Ancak söz aynı zamanda tehlikeli bir yön de içerir; çünkü yalnızca amaca bakmak, bazı adımların etik açıdan sorgulanmasını geri plana itebilir.