“Umarım Salzburg'a ne kadar az, başpiskoposa ise hiç önem vermediğimi ve ikisine de sıçtığımı söylemeye gerek yoktur – ve eğer siz ve kız kardeşim orada olmasaydınız, ömrüm boyunca sırf bunun için oraya bir yolculuk yapmak aklımın ucundan geçmezdi.”

Mozart bu sözlerinde, Salzburg şehri ile oradaki başpiskoposa karşı kişisel duygularını son derece açık bir dille ortaya koyuyor. Asıl vurgu, bu iki kurumun kendisi için hiçbir anlam taşımadığı düşüncesi üzerine kuruludur. Burada kullanılan kaba ifade, genç bestecinin otoriteye ve eski çalışma düzenine karşı duyduğu öfkeyi ve bağımsızlık arzusunu yansıtır. Salzburg'a dönmek istememesinin temel nedeni, oradaki saray ya da şehir değil, yalnızca babası ve kız kardeşi gibi sevdiği aile üyelerinin varlığıdır.

Bu ifade aynı zamanda Mozart'ın mektuplarındaki üslubun ne kadar doğrudan ve zaman zaman kırıcı olabildiğini gösterir. Bestecinin resmî ve sanatsal yazışmaları dışında, aile içi yazışmalarında argo ifadeleri rahatlıkla kullandığı bilinir. Bu durum, onun yalnızca bir müzik dehası değil, aynı zamanda duygularını sakınmadan dile getiren bir karakter olduğunu da ortaya koyar. Sözün arka planında, çocukluk ve gençlik yıllarını geçirdiği kentten duyduğu bıkkınlık ile sürekli hâmilik sistemine bağımlı olmaktan duyduğu rahatsızlık vardır.

Bugünkü okur için bu cümle, bir sanatçının mesleki özgürlüğünü ailesine duyduğu sevgiden ayırmadan, kurumsal baskılara karşı çıkışını anlamak açısından değerlidir. Aynı zamanda dönemin toplumsal hiyerarşisine ve sanatçı ile patron arasındaki güç ilişkisine dair çarpıcı bir ipucu sunmaktadır.

Mozart, 12 Temmuz 1783 tarihli bu mektubu Viyana'dan babası Leopold Mozart'a yazmıştır. O dönemde Salzburg Başpiskoposu Hieronymus von Colloredo ile ilişkileri gergindir ve Mozart artık bağımsız bir sanatçı olarak yaşamını Viyana'da kurmaya çalışmaktadır. Mektupta Salzburg'a dönme düşüncesine karşı açık bir direnç dile getirilir.