“Bullialdus, Güneş'i merkez alan ve maddeye bağlı olan her kuvvetin, merkezden uzaklığın karesiyle ters orantılı olması gerektiğini yazdı.”

Newton bu sözünde, Fransız astronom Ismaël Bullialdus'un Güneş merkezli kuvvetlerin uzaklığın karesiyle ters orantılı olması gerektiği yönündeki görüşüne atıfta bulunur. Bu, evrensel çekim yasasının tarihsel gelişiminde önemli bir adım olan ters kare yasasının dile getirilişidir. Newton'un ifadesi, kendi çekim kuramının kendinden önceki gökbilimcilerin çalışmalarıyla olan bağlantısını gösterir.

Newton burada Bullialdus'un fikrini aktarırken, gezegenleri Güneş'e bağlayan kuvvetin uzaklık arttıkça belirli bir matematiksel düzenle azaldığını ifade eder. Bu matematiksel düzen, daha sonra Newton'un evrensel kütle çekim yasasında temel bir ilke olarak yer alacaktır. Newton'un başarısı, bu tür öncül fikirleri sistematik bir kurama dönüştürmek olmuştur.

Bu söz, bilimsel ilerlemenin birikimsel doğasına işaret eder: Newton'un çalışması, Kepler'in gezegen hareketi yasaları ve Bullialdus gibi düşünürlerin kuvvetin uzaklıkla ilişkisi hakkındaki fikirleri üzerine inşa edilmiştir. Bu nedenle söz, bilim tarihinde fikirlerin nasıl kuşaktan kuşağa geliştiğini ve olgunlaştığını gösteren bir örnek niteliğindedir.

The Cambridge Companion to Newton · 2002 · Letter to Edmund Halley (June 20, 1686) quoted in I. Bernard Cohen and George E. Smith, ed.s, The Cambridge Companion to Newton (2002) p. 204