“Mekanik de olsa faydalı şeyler, Pappus'tan öğrendiğimiz üzere, geometrideki faydasız spekülasyonlara haklı olarak tercih edilir.”

Newton bu sözünde matematiğin pratik değerini soyut kuramsal çalışmaların önüne koyar. Antik Yunan matematikçisi Pappus'a atıfla, mekanik araçların ya da uygulanabilir yöntemlerin, yalnızca zihinsel bir tatmin sağlayan ve gerçek dünyada karşılığı olmayan spekülasyonlardan daha değerli olduğunu belirtir. Bu, onun bilim anlayışının özünü yansıtır: Matematik ve geometri, doğayı anlamanın ve denetlemenin birer aracı olmalıdır; yoksa kendi içine kapanmış bir zihin egzersizi değil.

Bu yaklaşım, Newton'un bilimsel kariyeri boyunca izlediği yolla da uyumludur. O, hareket yasaları ve kütle çekimi kuramı gibi son derece soyut görünen fikirleri bile doğadaki olayları açıklamak ve öngörmek için geliştirmiştir. Ona göre bir kuramın değeri, yalnızca zarafetinden değil, gerçek dünyada işe yaramasından, bir makinenin çalışmasını ya da bir gezegenin yörüngesini doğru biçimde anlatabilmesinden gelir.

Bugünün okuru için bu söz, kuramsal bilgi ile uygulamalı bilgi arasındaki gerilimi hatırlatır. Newton, ikisini karşı karşıya getirmekten çok, bilginin nihai amacının dünyayı anlamak ve iyileştirmek olduğunu vurgular. Faydasız görünen birçok kuramsal çalışmanın uzun vadede devrimci uygulamalara yol açtığı da doğrudur; ancak Newton'un burada savunduğu şey, başlangıçtan itibaren kullanım değeri olan bilginin, kendi içine kapalı soyutlamalardan daha öncelikli olduğudur.

Bu söz, Newton'un 1707'de yayımlanan "Arithmetica Universalis" adlı eserinden alınmıştır. Eser, büyük ölçüde Newton'un Cambridge'de verdiği cebir derslerine dayanır ve onun matematiksel yöntem anlayışını ortaya koyar. Newton burada, antik Yunan matematikçisi Pappus'un geometri ve mekanik arasındaki ilişkiye dair görüşlerine atıf yaparak, matematiğin uygulamalı yönünü savunur.