“Bir insanın cinselliğinin derecesi ve türü, onun tininin en yüksek zirvesine kadar uzanır.”

Nietzsche burada cinselliği insanın yalnızca bedensel bir yönü olarak değil, düşünsel ve yaratıcı hayatının bütününe nüfuz eden temel bir güç olarak ele alır. Ona göre bir kişinin cinselliği ile en yüce düşünceleri, sanatı, felsefesi ve manevi arayışları arasında derin bir bağ vardır. Cinsellik, insan varoluşunun en yüksek noktalarına kadar etkisini gösteren bir yaşam enerjisidir.

Bu söz, Nietzsche'nin insanı bütünlüklü bir varlık olarak görme eğilimini yansıtır. O, beden ile zihin ya da cinsellik ile ruh arasında kesin ayrımlar yapmaz. Ona göre bu güçler birbirinden yalıtılamaz; insanın en soyut ve en yüce üretimleri bile köklerini yaşamın bu güçlü, yaratıcı enerjisinden alır.

Bu aforizma, cinselliği ahlaki ya da dinsel nedenlerle bastırma geleneğine karşı çıkar bir nitelik taşır. Nietzsche için cinsellik yadsınacak bir şey değil, insanın yaratıcılığını besleyen güçlü bir kaynaktır. Bugün de bu görüş, insanın bedensel ve zihinsel yönlerinin yapay ayrımlarla bölünemeyeceğini hatırlatan bütüncül bir insan anlayışını dile getirir.

Aynı eserin 75. aforizmasında yer alır. Nietzsche burada insanın düşünsel ve manevi yaşamının bedensel ve içgüdüsel temellerini inceler; ahlaki ve tinsel olanı bedensel olandan ayıran geleneksel felsefi yaklaşımları sorgular.