“Bütün önyargılar bağırsaklardan gelir.”

Nietzsche'nin bu özlü sözü, önyargıların kaynağına dair çarpıcı bir iddiadır: Önyargılar akıldan, mantıktan ya da bilinçli düşünceden değil, bedenin en içgüdüsel bölgesinden, yani bağırsaklardan gelir. Nietzsche, insanın düşüncelerinin büyük ölçüde bedensel durumlardan, sindirimden, sağlıktan ve içgüdülerden etkilendiğini savunur. Ona göre insan, düşüncelerinin efendisi değil, bedensel süreçlerinin bir yansımasıdır.

'Bağırsaklar' ifadesi, bedenin akıl dışı, kontrol edilemeyen ve ilkel yanını sembolize eder. Nietzsche, geleneksel felsefenin insanı akılcı bir varlık olarak gören yaklaşımına meydan okur ve düşüncenin aslında bedensel dürtülerle iç içe olduğunu öne sürer. Önyargılar da bu yüzden mantıksal analizle değil, bedensel tepkilerle ilişkilidir.

Sözün bugünkü okur için anlamı, önyargıların üstesinden gelmenin yalnızca entelektüel bir çaba değil, aynı zamanda bedenin ve içgüdülerin farkına varmayı gerektirdiğidir. Nietzsche, insanın kendi bedensel durumlarını tanımadan önyargılarından kurtulamayacağını ima eder.

Bu söz, Nietzsche'nin 1888'de yazdığı otobiyografik eseri 'Ecce homo: Kişi Nasıl Kendisi Olur?'un 'Neden Bu Kadar Akıllıyım' başlıklı ilk bölümünden alınmıştır. Nietzsche burada, kendi sağlığı, beslenme alışkanlıkları ve bedensel durumlarıyla düşünceleri arasındaki ilişkiyi irdeleyerek, felsefesinin bedensel temellerini açıklar.