“Büyük zihinlerin bile yalnızca beş parmak genişliğinde deneyimi vardır; hemen yanı başında düşünmeleri biter ve onların sonsuz boş uzamı ile aptallıkları başlar.”

Nietzsche bu sözde en büyük düşünürlerin bile bilgi ve deneyimlerinin son derece sınırlı olduğunu vurgular. 'Beş parmak genişliğinde deneyim' ifadesi, insanın kavrayabildiği alanın darlığını somut ve bedensel bir imgeyle anlatır. Düşüncenin bittiği yerde ise Nietzsche'ye göre bir boşluk vardır; insan bu boşluğu çoğu zaman fark etmez ve orayı bilgiyle doldurduğunu sanır.

Bu ifade, felsefi alçakgönüllülüğü ve insan bilgisinin sınırlılığını hatırlatır. Aynı zamanda otorite sayılan kişilere eleştirel bakmayı teşvik eder; deha da olsa her insan, deneyiminin dışında kalan alanlarda bilgisizdir. Söz, kesin bilgi iddialarına karşı bir uyarı niteliğindedir.

Bu söz, Nietzsche'nin 1881'de yayımlanan Tan Kızıllığı (Morgenröte) adlı eserinin 564 numaralı aforizmasında yer alır.