“Kadınlara mı gidiyorsun? Kırbacı unutma!”

Bu söz, Nietzsche'nin en tartışmalı ifadelerinden biridir ve doğrudan okunduğunda kadınlara karşı şiddeti çağrıştırır. Ancak metindeki bağlamı, sözün anlamını farklı bir yere taşır. Bu cümleyi kitapta söyleyen kişi Nietzsche'nin kendisi ya da anlatıcı değil, Zerdüşt'e öğüt veren yaşlı bir kadındır. Dolayısıyla ifade, yazarın doğrudan kendi görüşü gibi ele alınamaz; daha çok belirli bir karakterin ağzından çıkan, dönemin ve metnin içindeki tartışmalı bir düşüncenin sahnelenmesidir.

Sözün anlamı üzerine uzun süredir farklı yorumlar yapılmıştır. Kimi yorumcular burada "kırbacın" gerçek bir şiddet aracı olarak değil, kadın-erkek ilişkisindeki bir gerilim, hükmetme arzusu ya da mesafe simgesi olarak düşünülmesi gerektiğini öne sürer. Yine de cümle, yüzeyde kadını aşağılayan ve erkeği güç kullanmaya çağıran bir ifade olarak okunmaya açıktır. Bu yönüyle Nietzsche'nin kadınlara ilişkin söylemlerinin en kışkırtıcı örneklerinden biri sayılır.

Bugünkü okur için bu söz, tarihsel bir metindeki cinsiyetçi söylemin nasıl ele alınması gerektiğini düşündürür. Metin içi konuşmacıyı yazarın kendisiyle özdeşleştirmemek gerekir, ancak bu durum ifadenin rahatsız edici etkisini de tümüyle ortadan kaldırmaz.

Bu söz, "Böyle Buyurdu Zerdüşt"ün birinci bölümünde yer alan "Yaşlı ve Genç Kadınlar Üzerine" adlı kısımdan alınmıştır. Metinde bu ünlü cümleyi söyleyen kişi Nietzsche ya da Zerdüşt değil, Zerdüşt'le konuşan yaşlı bir kadındır. Kadın, Zerdüşt'e kadınlarla ilgili kendi görüşünü aktarırken bu öğüdü verir.