“Bir kitap yazmak, uzun süren acı verici bir hastalık nöbeti gibi korkunç, tüketici bir mücadeledir. Karşı konulamayan ve anlaşılamayan bir şeytan tarafından zorlanmamış olsaydı insan asla böyle bir şeye girişmezdi.”

Orwell bu sözünde yazma eylemini romantik bir ilham anı olarak değil, fiziksel ve zihinsel olarak yıpratıcı bir süreç olarak tasvir eder. Hastalık ve şeytan imgeleri, yazının iradi bir tercih olmaktan çok, içsel bir zorlanmanın sonucu olduğunu vurgular. "Karşı konulamayan şeytan" ifadesi, yazarın kendi içindeki yaratıcı dürtüyü hem kaçınılmaz hem de kısmen karanlık bir güç olarak gördüğünü gösterir.

Bu bakış açısı, yazarlığın gerçek maliyetini açıkça kabul eder: tükenme, mücadele, acı. Orwell için yazmak bir haz değil, bir zorunluluktur. Yine de bu zorunluluk, "Why I Write" denemesinin genelinde anlattığı gibi, politik bilinç, tarihsel tanıklık ve hakikat arayışı gibi anlamlı hedeflerle birleşir. Söz, bugün yazma eylemini kutsallaştıran yaklaşımlara karşı dürüst bir denge unsuru olarak okunabilir.

Bu cümle, Orwell'in "Why I Write" (Neden Yazıyorum) adlı denemesinden alınmıştır. Deneme ilk kez 1946 yazında Gangrel dergisinde yayımlanmıştır. Orwell bu denemede yazarlık güdülerini, çocukluğundan itibaren yazma isteğini ve politik gelişimini ele alır; kitap yazmanın zorluğunu anlattığı bu bölümde yaratıcı dürtünün neredeyse irrasyonel doğasını vurgular.