“Takma isme gelince, yürüyüşlerde vs. hep kullandığım bir isim P. S. Burton'dur; ama bu ismin kulağa pek olası gelmediğini düşünüyorsanız, Kenneth Miles, George Orwell, H. Lewis Allways'e ne dersiniz? Ben daha ziyade George Orwell'den yanayım.”

Bu mektupta Orwell, yayıncı temsilcisine ilk kitabı için bir takma ad seçme sürecindeki düşüncelerini aktarıyor. Önerdiği isimler arasında sıradanlık ve akılda kalıcılık arasında bir denge aradığı görülüyor. Dört seçeneği sıralayıp içlerinden birini açıkça tercih etmesi, kararsızlığını değil, pratik bir değerlendirme içinde olduğunu gösteriyor.

George Orwell ismi, İngiliz coğrafyasına ve kültürüne tanıdık gelen, aynı zamanda alelade görünmeyen bir seçimdi. "George" adı dönemin İngiltere'sinde sıradan, güven veren bir izlenim uyandırırken, "Orwell" soyadı Suffolk'taki Orwell Nehri'nden esinlenmişti; yazar bu seçimle hem doğal hem de İngiliz kırsalıyla bağlantılı bir kimlik yakalamıştı.

Bu tercih, yalnızca yayın dünyasındaki bir formaliteden ibaret değildi. Eric Arthur Blair ismini geride bırakıp George Orwell kimliğini benimsemek, onun sınıfsal kökenlerinden ve aile geçmişinden uzaklaşarak yoksulluk ve işçi sınıfı deneyimlerini yazan bir figüre dönüşmesinin de simgesi oldu. Böylece takma ad, yalnızca bir gizlilik aracı değil, yeni bir yazarlık kimliğinin kuruluşu haline geldi.

Orwell, 19 Kasım 1932 tarihli mektubunda edebiyat temsilcisi Leonard Moore'a ilk eserlerini yayımlarken kullanacağı takma ad seçeneklerini sunuyor. Eric Arthur Blair olan gerçek adı yerine George Orwell'i seçmesi, yoksulluk deneyimlerini ve ailesini olası bir utançtan koruma arzusuyla bağlantılıdır.