Ünlü söz
“Hava ne kadar tatlı kokuyor — dışarıda, banliyödeki bir arka sokağın havası bile — "spike"ın o kapalı, dışkımsı leş kokusundan sonra!”
— George Orwell (1903 – 1950)
İngilizce aslı
How sweet the air does smell — even the air of a back-street in the suburbs — after the shut-in, subfaecal stench of the spike!
Ne anlatıyor?
Orwell bu sözünde, en sıradan ve çirkin sayılabilecek bir ortam havasının bile, insanın içinde kilitli kaldığı berbat bir yerden çıktıktan sonra nasıl bir ferahlık verdiğini anlatır. "Spike" denilen yer, dönemin İngiltere'sinde evsizlerin gecelik olarak kaldığı, koşulları son derece kötü olan barınaklardır. Buradaki koku ve havasızlık, fiziksel olduğu kadar ruhsal bir sıkışmışlığı da simgeler.
Söz, özgürlüğün ve temel insani koşulların değerini dolaylı yoldan hissettirir. Bir insanın en basit şeyden —temiz bir nefes alabilmekten— bile mahrum bırakıldığında, dışarıdaki sıradan bir sokağın onun için nasıl bir cennete dönüştüğünü gösterir. Orwell burada abartılı bir dil kullanmaz; aksine, yaşanmış deneyimin sadeliği içinde çarpıcı bir kontrast kurar.
Bugün de evsizlik, aşırı kalabalık barınma koşulları veya hapishane benzeri ortamlar söz konusu olduğunda, bu gözlem güncelliğini korur. İnsan onuru için yalnızca yiyecek ve yatacak yer değil; nefes alabileceği, kendini insan gibi hissedebileceği bir alan da gereklidir.
Hangi bağlamda söylendi?
Bu sözün hangi bağlamda ve ne zaman söylendiği güvenilir kaynaklarda belgelenmemiş; bu yüzden tahmin yürütmüyoruz.
Kaynak
- Eser: Down and Out in Paris and London (1933)
- Künye: Ch. 27, on the morning after Orwell is let out of his first tramps' accommodation, or 'spike'.
- Kaynak bağlantısı: https://en.wikiquote.org/wiki/George_Orwell
- Özgün metin lisansı: CC BY-SA 4.0 — Wikiquote
Türkçe çeviri ve yorum 2W’nin özgün çalışmasıdır; yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. Hata görürseniz bize bildirin.
Konular
İlgili sözler
“Konuşma, yazma ve eylem özgürlüğüne yönelik tehditler, tek başlarına ele alındığında çoğu zaman önemsiz görünse de, etkileri birikimlidir ve kontrol edilmedikleri takdirde yurttaş haklarına yönelik genel bir saygısızlığa yol açar.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Paris'in kenar mahalleleri eksantrik insanlar için bir toplanma yeridir: Yalnız, yarı deli yaşam çizgilerine düşmüş ve normal ya da ahlaklı olmayı denemekten vazgeçmiş insanlar. Yoksulluk, paranın insanı işten kurtarması gibi, onları normal davranış standartlarından kurtarır. Otelimizdeki kiracıların bazıları, kelimelerle anlatılamayacak kadar tuhaf hayatlar yaşıyordu.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Bir hava torpidosu karşısında nesnel olamazsınız. Ve bu şeylere duyduğumuz dehşet şu sonuca yol açmıştır: Eğer biri annenin üzerine bomba atarsa, git onun annesinin üzerine iki bomba at. Görünüşteki tek alternatifler, meskenleri toza çevirmek, insan bağırsaklarını dışarı saçmak ve termitle çocuklarda delikler açmak ya da bu şeyleri yapmaya senden daha hazır insanlar tarafından köleleştirilmektir; henüz kimse uygulanabilir bir çıkış yolu önermemiştir.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Bütün inanç söylemlerinde coğrafi bir unsur vardır: Hindistan'da derin hakikatler gibi görünen şeyler İngiltere'de devasa beylik laflar gibi görünmeye meyillidir ve bunun tersi de geçerlidir. Belki de temel fark, tropikal bir güneşin altında bireyselliğin daha az belirgin görünmesi ve onun kaybının daha az önemli olmasıdır.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Bir işçi, Sendikada resmî bir göreve gelir gelmez ya da İşçi siyasetine girer girmez, istese de istemese de orta sınıflaştığı gerçeği beni yine çarpıyor. Yani burjuvaziye karşı savaşarak burjuva oluyor. Gerçek şu ki, gelirine uygun biçimde yaşamaktan ve gelirine uygun ideolojiyi geliştirmekten kaçınamıyorsun.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Sahip olduğumuz göreli özgürlük kamuoyuna bağlıdır. Yasa bir koruma değildir. Hükümetler yasa yapar, ancak bunların uygulanıp uygulanmayacağı ve polisin nasıl davranacağı ülkedeki genel havaya bağlıdır. Çok sayıda insan ifade özgürlüğüyle ilgileniyorsa, yasa yasaklasa bile ifade özgürlüğü olacaktır; kamuoyu uyuşuksa, onları koruyan yasalar olsa bile rahatsız edici azınlıklar baskı görecektir.”
— George Orwell (1903 – 1950)