“Bilginin her dalında kitapların muazzam çoğalması, bu çağın en büyük kötülüklerinden biridir; zira okurun yoluna, arasına belki serpiştirilmiş yararlı kırıntılar için acı içinde el yordamıyla araması gereken hurda yığınları atarak, doğru bilgi edinmenin önündeki en ciddi engellerden birini oluşturur.”

Poe bu sözüyle, 19. yüzyılda basım teknolojisinin gelişmesiyle birlikte kitap sayısının hızla arttığı bir dönemde, bilginin niceliksel bolluğunun niteliksel bir kazanım anlamına gelmediğini savunur. Yazar, kitap çokluğunun okurun işini kolaylaştırmak yerine zorlaştırdığını, çünkü gerçekten değerli ve doğru bilgiye ulaşmak için yığınlarla değersiz malzemenin arasından geçmek gerektiğini belirtir. "Piles of lumber" yani "hurda yığınları" benzetmesi, ona göre çoğu kitabın bilgi açısından birer iskelet, dolgu ya da atık olduğu düşüncesini yansıtır.

Bu eleştiri, Poe'nun editör ve eleştirmen kimliğiyle de yakından ilişkilidir. O dönemde Amerikan edebiyat piyasasında kalitesiz ve aceleyle üretilmiş eserlerin yaygınlaşmasından rahatsız olan Poe, okurun değerli olanı ayırt edebilmesi için ciddi bir süzgeçten yoksun bırakıldığını düşünür. Onun için asıl mesele kitabın kendisi değil, içinde barındırdığı düşüncenin sağlamlığı ve özgünlüğüdür.

Bugün bu söz, internet ve dijital içerik çağında çok daha geniş bir anlam kazanmıştır. Bilgiye erişim tarihte hiç olmadığı kadar kolay görünse de, okuru yönlendirecek güvenilir ölçütlerin eksikliği, Poe'nun yakındığı karmaşayı katlayarak büyütmüştür. Gerçek bir okuma ve düşünme disiplini olmadan bilgi bolluğu, aydınlanma yerine kafa karışıklığı üretebilir.

Söz, Poe'nun Kasım 1844'te yayımlanan "Marginalia" adlı deneme-derleme yazısından alınmıştır. Bu yazıda Poe, dönemin yayıncılık dünyasında gözlemlediği aşırı kitap üretimini ve bunun okur üzerindeki olumsuz etkilerini eleştirir. 19. yüzyıl ortaları, Amerika'da ucuz baskı tekniklerinin yaygınlaştığı ve edebiyat piyasasının hızla ticarileştiği bir dönemdir.