“Kelimeler, gerçekliklerinin o keskin dehşeti olmadan zihni etkileme gücüne sahip değildir.”

Bu cümle, Poe'nun edebiyat anlayışının özünü yansıtır: Bir anlatının okuru etkilemesi, kullandığı kelimelerin gerçek bir dehşet duygusu taşımasına bağlıdır. Yazar, korku ve gerilim öğelerini yalnızca süsleme olarak değil, anlatının inandırıcılığının temeli olarak görür. 'Gerçekliğin keskin dehşeti' ifadesi, kurgunun okura bir tür sahicilik hissi vermesi gerektiğini ima eder.

Poe'nun eserlerinde korku, doğaüstü öğelerden çok insan zihninin içinde yaşanan çöküşten doğar. Bu nedenle cümle, onun edebi projesinin bir özeti gibi okunabilir: Kelimeler ancak okuru gerçekten korkutabildiklerinde, zihinsel ve duygusal düzeyde iz bırakan bir deneyime dönüşür. Anlatıcının yaşadığı dehşetin gerçekliği, okura da geçmeli ve dil aracılığıyla adeta yeniden yaşanmalıdır.

Bugünün okuru için bu söz, edebiyatın ve genel olarak anlatı sanatının gücünün inandırıcılık ve duygusal yoğunlukla doğrudan bağlantılı olduğunu hatırlatır. Yapay ya da abartılı bulunan bir korku anlatısı zihinde yer etmezken, gerçeklik hissi taşıyan bir dehşet uzun süre okurun aklından çıkmaz. Poe, bu ilkeyi kendi yazarlık pratiğinin merkezine koymuştur.