“Nedeninin çoktan araştırılması gereken bir hastalık, İngiliz splenine benzer; kısacası: Rus melankolisi.”

Puşkin burada Onegin'i etkisi altına alan ruh hâlini tarif eder. "İngiliz spleni" o dönemde iç sıkıntısı, melankoli ve dünyadan kopukluk hâli olarak bilinen, adeta moda olmuş bir rahatsızlıktı. Puşkin, bu yabancı terimi Rusça "handra" sözcüğüyle karşılar ve böylece aynı hastalığın Rusya'ya özgü, daha derin ve yerli bir biçimine işaret eder.

Dize, yalnızca bir karakterin ruh durumunu değil, dönemin soylu gençlerinin yaşadığı anlam yitimini de gösterir. Her şeye sahip olan ama hiçbir şeyle gerçekten ilgilenemeyen Onegin, modern bir boşluk duygusunun taşıyıcısıdır. Puşkin bu "hastalığın" nedeninin aranması gerektiğini söylerken, onu basit bir moda ya da kapris olarak görmediğini de belli eder.

Günümüzde bu ifade, tükenmişlik, bıkkınlık ve amaçsızlık gibi durumların tarihsel bir karşılığı olarak okunabilir. Puşkin'in alaycı ama derin gözlemi, "iç sıkıntısının" yalnızca bireysel değil, kültürel ve toplumsal yönleri olduğunu hatırlatır.

Bu dize, Eugene Onegin'in birinci bölümünden alınmıştır. Puşkin, romanın başında genç asilzade Onegin'in St. Petersburg'daki parlak ama monoton hayatını anlatır. Onegin'in yaşadığı bıkkınlık ve melankoli, dönemin Rus soylu gençliğinde yaygın görülen bir hâldir ve Puşkin bunu İngiliz spleniyle karşılaştırarak Rusya'ya özgü bir duygu olarak adlandırır.