“Dünyada skandal yaratan şeydir suç olan; sessizce günah işlemek günah değildir.”

Bu söz, ahlaki bir eylemin toplum tarafından görülüp görülmemesine göre değerlendirildiği anlayışını dile getirir. Tartuffe bu düşünceyle, bir davranışın asıl kötülüğünün eylemin kendisinde değil, ortaya çıkardığı tepkide ve yarattığı skandalda olduğunu savunur. Yani ona göre günahı gizli tutmak, onu adeta günah olmaktan çıkarır.

Bu akıl yürütme, ahlakı toplumsal görünürlüğe indirgeyen ve vicdani sorumluluğu göz ardı eden bir anlayışı yansıtır. Molière burada Tartuffe'ün ahlaki çarpıklığını ifşa eder: Tartuffe için önemli olan doğru olmak değil, doğru görünmektir. Skandal yoksa vicdani bir sorun da yoktur.

Söz, ikiyüzlülüğün felsefi gerekçelerle nasıl süslendiğinin çarpıcı bir örneğidir. Bugün de insanların eylemlerini dışarıdan görünmediği sürece sorun olmadığına inandırması, benzer bir ahlaki kırılmayı gösterir. Molière'in komedisi bu düşünceyi alaya alarak gerçek ahlakın toplumsal gösterişle değil, içsel doğrulukla ilgili olduğunu ima eder.

Söz, Tartuffe'te Tartuffe'ün Elmire'a söylediği baştan çıkarma repliğidir. Tartuffe, Elmire'ı kendisiyle birlikte olmanın bir günah olmayacağına ikna etmeye çalışırken, günahın asıl kaynağının açığa çıkması ve toplumda yarattığı skandal olduğunu savunur. Bu sahne, Molière'in dönemin bazı sahte dindarlarının çarpık ahlak anlayışına yönelttiği eleştirinin en keskin örneklerindendir.