“Geçmişin kayıtlarını bir araya getirmek ve onları gelecekte kadınların ve erkeklerin kullanımı için korunacakları binalara yerleştirmek için, bir ulus üç şeye inanmalıdır. Geçmişe inanmalıdır. Geleceğe inanmalıdır. Her şeyden önce, kendi insanlarının geçmişten öğrenerek kendi geleceklerini yaratmada muhakeme yetisi kazanabilecekleri kapasitesine inanmalıdır.”

Roosevelt bu sözde bir ulusun kültürel hafızayı koruyabilmesi için üç temel inanca sahip olması gerektiğini savunur: geçmişe saygı, geleceğe güven ve halkın öğrenme kapasitesine inanç. Ona göre arşivler, belgeler ve kütüphaneler yalnızca eski kağıtların saklandığı yerler değildir; bunlar, bir toplumun kendi tecrübesinden ders çıkararak daha bilge kararlar alabilmesi için kurulan hafıza mekanlarıdır.

Burada özellikle vurgulanan şey, geçmişin basitçe tekrar edilmesi değil, ondan öğrenilerek geleceğin bilinçli biçimde inşa edilmesidir. Roosevelt'in 'muhakeme yetisi' dediği şey, yığınla bilgi toplamak değil, bu bilgiyi doğru yorumlayıp geleceğe dair sağlıklı kararlar alabilme becerisidir. Bu da ancak halkın kendi kendine düşünebilme gücüne duyulan güvenle mümkündür. Söz, demokrasinin temelinde yatan eğitim ve halk egemenliği inancını yansıtır.

Bu söz, 30 Haziran 1941'de Hyde Park, New York'ta Franklin D. Roosevelt Başkanlık Kütüphanesi'nin açılış konuşmasından alınmıştır. Roosevelt, bu kütüphaneyi başkanlık belgelerinin kamuya açık şekilde korunması için kurdurmuştur. Konuşma, Amerika'nın II. Dünya Savaşı'na girmesinden sadece birkaç ay önce, ulusun geleceği üzerine büyük belirsizliklerin olduğu bir dönemde yapılmıştır.