“Sevgili Sallie: Soğuk aldığın ve yatakta olduğun için çok üzgünüm. Bugün Mary ile kısa bir süre oynadım. Umarım yarına kadar ayağa kalkabilirsin. Bugün soğuk algınlığımın daha iyi olmasına sevindim. Seven, Franklin D. Roosevelt.”

Bu mektup, beş yaşındaki bir çocuğun annesine duyduğu şefkati ve günlük yaşamın küçük ayrıntılarına gösterdiği ilgiyi yansıtır. Roosevelt, annesinin hasta olmasından dolayı duyduğu üzüntüyü doğrudan ifade ederken, aynı zamanda kendi durumunu da paylaşır. Çocuk dünyasının tipik özelliği olan somutluk burada belirgindir: Bir arkadaşla oynamak, ertesi gün ayağa kalkma umudu ve kendi rahatsızlığındaki iyileşme. Mektupta kullanılan dil, bir çocuğun sınırlı sözcük dağarcığını ve doğrudan anlatım biçimini korur.

Mektup, tarihsel bir figürün çocukluğuna dair samimi bir pencere açar. Resmî belgelerde ya da siyasi söylevlerde görülen Roosevelt'in yanı sıra, aile ilişkilerinde sıcak ve ilgili bir çocuk olduğunu gösterir. Bu tür kişisel belgeler, büyük liderlerin insani yönlerini anlamamıza yardımcı olur. Bugünün okuruna ise, yakın ilişkilerde küçük ilgi gösterilerinin ve duyguları açıkça ifade etmenin değerini hatırlatır.

Roosevelt'in beş yaşındayken, Hyde Park'taki evlerinde hasta olan annesi Sara Roosevelt'e yazdığı ilk mektuptur. Annesi daha sonra mektup koleksiyonuna başlarken tarihi '1887' olarak eklemiştir. Mektup, F.D.R.: His Personal Letters, Early Years (2005) adlı derlemede yayımlanmıştır.