“Toplumsal huzursuzluk ve derinleşen bir adaletsizlik duygusu, ulusal yaşamımız için tehlikedir; bunları sıkı yöntemlerle en aza indirmeliyiz. İnsanlar bilir ki büyük kişisel gelirler yalnızca bu gelirleri elde edenlerin çabası, yeteneği ya da şansı sayesinde değil, aynı zamanda Hükümetin kendisinin sağladığı avantaj fırsatları sayesinde gelir. Dolayısıyla, bu tür gelirleri çok yüksek vergilerle sınırlamak Hükümete düşen bir görevdir.”

Roosevelt burada yüksek gelirlerin kaynağına dair önemli bir argüman geliştiriyor: Bireysel başarı yalnızca kişinin çabasının, yeteneğinin ya da şansının ürünü değildir; devletin yarattığı altyapı, hukuk düzeni, eğitim sistemi ve piyasa koşulları da bu başarıya zemin hazırlar. Başka bir deyişle, büyük servetler kısmen kamusal imkânlar sayesinde mümkün olur ve bu nedenle topluma geri döndürülmesi gerekir.

Sözün ilk cümlesi, ekonomik adaletsizliğin yalnızca ahlaki bir sorun olmadığını, aynı zamanda bir istikrar meselesi olduğunu vurguluyor. Roosevelt, 1930'ların Amerika'sında derinleşen gelir uçurumunun toplumsal huzursuzluk yaratabileceği konusunda uyarıda bulunuyor ve devletin bu riski vergi politikalarıyla ciddi biçimde ele alması gerektiğini savunuyor.

Bu yaklaşım, Roosevelt'in New Deal felsefesinin kalbinde yer alır: Devlet, piyasa ekonomisinin temel kurallarını korumakla kalmaz, aynı zamanda piyasanın ürettiği aşırılıkları dengelemek için de aktif bir rol oynar. Vergilendirme burada bir cezalandırma aracı değil, toplumsal sözleşmenin bir gereği olarak sunulur.

Bugünkü tartışmalarda bu söz, artan oranlı vergilendirme, büyük servetlerin vergilendirilmesi ve toplumsal eşitlik politikaları üzerine düşünenler için hâlâ güçlü bir referans noktasıdır. Roosevelt'in argümanı, bireysel başarı ile kamusal katkı arasındaki sınırın sanıldığından daha belirsiz olduğunu öne sürer.

1935 tarihli vergi revizyonu mesajından alınmıştır. Roosevelt, Büyük Buhran'ın yarattığı yaygın işsizlik ve yoksulluk ortamında, en yüksek gelir gruplarına yönelik vergi artışlarını savunarak hem federal bütçeye kaynak yaratmayı hem de gelir adaletsizliğine tepki gösteren toplumsal kesimlerin endişelerini yatıştırmayı hedefliyordu. Mesaj, dönemin güçlü iş dünyası çevrelerinden ciddi eleştiri almış, ancak Roosevelt'in halk desteğini artıran bir söylem olarak da kayda geçmiştir.