“Ayrıca, çiftçinin mallarını her zaman en iyi pazara satmasını engellemek, açıkça, sıradan adalet yasalarını bir kamu yararı düşüncesine, bir tür devlet aklına feda etmektir; bu, yasama yetkisinin ancak en zorunlu ihtiyaç durumlarında kullanılması ve ancak o durumlarda affedilebilmesi gereken bir eylemidir.”

Adam Smith bu sözünde, devletin ekonomik özgürlüklere getirdiği kısıtlamaların adalet ilkesiyle çeliştiğini savunur. Çiftçinin ürününü dilediği pazarda, dilediği fiyata satmasını engellemek, bireyin temel haklarına yapılan bir müdahaledir. Smith'e göre böyle bir müdahale, ancak kamu yararı gibi soyut bir kavrama dayandırılarak meşrulaştırılmaya çalışılır. Oysa bu, sıradan adalet yasalarının feda edilmesi anlamına gelir. Smith, 'devlet aklı' kavramını eleştirel bir tonla kullanır. Yasa koyucuların, sıradan adalet ilkelerini askıya almak için başvurduğu bu gerekçe, ona göre çoğu zaman keyfi kısıtlamaların örtüsüdür. Yasama gücünün böyle bir yola ancak savaş, kıtlık gibi gerçekten olağanüstü koşullarda başvurması kabul edilebilir. Normal koşullarda ise bireyin kendi emeğinin ürününü serbestçe pazarlama hakkı korunmalıdır. Bu görüş, Smith'in serbest piyasa savunusunun ahlaki temelini gösterir: Ekonomik özgürlük yalnızca verimlilik meselesi değil, aynı zamanda adalet meselesidir. Devletin piyasaya müdahalesi, çoğu zaman görünür bir kamu yararı uğruna bireysel hakların ihlal edilmesiyle sonuçlanır. Smith okuru, bu tür müdahaleleri olağan kabul etmemeye, her birini sıkı bir zorunluluk sınavından geçirmeye çağırır.