“Bankacılık işinin ilkeleri biraz karmaşık görünse de, uygulama katı kurallara indirgenebilir. Olağanüstü kazanç elde etmeye yönelik bazı cazip spekülasyonlar nedeniyle herhangi bir durumda bu kurallardan sapmak, neredeyse her zaman son derece tehlikelidir ve bunu deneyen bankacılık şirketi için çoğu zaman ölümcüldür.”

Adam Smith burada bankacılığın disiplinli bir işleyişe dayanması gerektiğini savunur. Bankacılık ilkelerinin ilk bakışta anlaşılması güç görünse de, uygulamada başarı, açık ve katı kurallara bağlı kalmaktan geçer. Bu kurallar; riskin ölçülmesi, rezervlerin korunması, kredi verirken temkinli davranılması gibi ihtiyatlı yönetim esaslarını içerir.\n\nSmith'in uyarısı, banka yöneticilerinin hızlı ve büyük kâr vaat eden spekülatif fırsatlara kapılmasının doğurduğu tehlikelere yöneliktir. Olağanüstü kazanç beklentisi, yöneticileri normal ihtiyat sınırlarını aşmaya iter; ancak bu tür sapmalar çoğu zaman telafisi zor kayıplara yol açar. Smith, burada kullandığı \"ölümcül\" ifadesiyle yalnızca mali zararı değil, bankanın itibarının ve varlığının sona ermesini de kasteder.\n\nBu düşünce, bankacılığın toplumdaki güven kurumu olma niteliğiyle de ilgilidir. Bankalar, mevduat sahiplerinin parasını emanet olarak tutar; bu nedenle risk yönetiminde gösterilecek gevşeklik yalnızca bankanın kendi sermayesini değil, geniş bir kesimin birikimlerini de tehlikeye atar. Smith'in vurgusu, bankacılığın doğası gereği maceracı spekülasyondan uzak durması gerektiği yönündedir.