“Büyük bir sermaye, küçük kârlarla bile olsa, genellikle büyük kârlara sahip küçük bir sermayeden daha hızlı büyür. Atasözünün dediği gibi, para parayı çeker. Birazınız olduğunda, daha fazlasını elde etmek çoğu zaman daha kolaydır. Asıl zorluk o birazını elde etmektir.”

Bu söz, sermayenin büyüme dinamiğine ilişkin temel bir ekonomik gözlemi dile getirir. Smith'in işaret ettiği gibi, mevcut birikimin miktarı çoğu zaman kâr oranından daha belirleyicidir. Bunun nedeni, büyük sermayenin ölçek ekonomilerinden yararlanabilmesi, daha geniş yatırım alanlarına girebilmesi ve riskleri daha iyi dağıtabilmesidir. Küçük bir birikimin yüksek yüzdelik kâr sağlaması, mutlak anlamda sınırlı bir büyüme yaratırken; büyük bir birikimin düşük ama istikrarlı getirisi bile ciddi bir mutlak artışa yol açar.

Smith'in burada halk arasında yaygın olan "para parayı çeker" deyişine başvurması anlamlıdır. Bu deyiş, genellikle ahlaki bir sitem ya da kadercilikle söylenir; oysa Smith, bunu ekonomik bir gerçeklik olarak ele alır ve ardındaki mekanizmayı açıklar. Ona göre zenginleşmenin önündeki en büyük engel, kâr oranlarının düşüklüğü değil, başlangıç sermayesine erişimdeki zorluktur. Bu da ilk birikimin nasıl oluşturulduğu sorusunu gündeme getirir.

Sözün günümüzdeki yansıması, ekonomik eşitsizlik tartışmalarında görülür. Sermayeye erişimi olan bireyler ve aileler için servet artışı neredeyse kendiliğinden gerçekleşirken, başlangıç birikimi olmayanlar için ilk adım en zor aşamadır. Bu durum, fırsat eşitliği tartışmasını besleyen yapısal bir unsurdur.

Söz, Adam Smith'in "Ulusların Zenginliği" adlı eserinin Birinci Kitap, Dokuzuncu Bölümü'nden alınmıştır. Smith bu bölümde sermaye birikimi ve kâr oranları üzerine görüşlerini detaylandırmaktadır.